Cannabis ruderalis: de wilde oermoeder van alle autoflowers

Wat is het verschil tussen sativa, indica en ruderalis?

Cannabis ruderalis is een kleine, wilde cannabis uit koude streken met weinig THC en één bijzondere eigenschap: hij gaat vanzelf bloeien, wat het licht ook doet. Precies die eigenschap zit in alle autoflowers. Sativa, indica en ruderalis zijn alle drie ondersoorten van het geslacht Cannabis en verschillen vooral in herkomst, groeiwijze en effect.

Cannabis sativa komt uit tropische en subtropische streken en groeit meestal hoog en slank, met lange, smalle bladeren. Deze soort heeft vaak veel THC, wat zorgt voor een energieke, euforische high. Hij staat erom bekend dat hij je creatief en sociaal maakt, ideaal voor overdag.

Cannabis indica komt juist uit bergachtige, koelere streken. Hij blijft lager en steviger, met bredere, compactere bladeren. Vaak wordt gezegd dat indica meer CBD heeft dan sativa (al verschilt dat sterk per soort), en hij wordt geassocieerd met een meer ontspannende, sederende werking. Het effect is kalmerend, goed om tot rust te komen en stress en spanning los te laten.

Cannabis ruderalis is minder bekend en onderscheidt zich doordat hij bloeit los van het lichtschema (de fotoperiode). Hij heeft dus geen bepaald aantal uren licht nodig om te gaan bloeien, zoals sativa en indica wel. Ruderalis groeit vooral op noordelijke breedtegraden en is gebruikt om autoflowers te ontwikkelen.

Het verschil tussen sativa, indica en ruderalis zit dus in herkomst, groeiwijze, cannabinoïdengehalte en effect. Sativa staat bekend als stimulerend en energiek, indica als ontspannend en sederend, en ruderalis valt op doordat hij vanzelf bloeit. Elke soort heeft zijn eigen charme en kenmerken, en samen hebben ze gezorgd voor de enorme verscheidenheid aan soorten van nu.

Wat is cannabis ruderalis?

Cannabis ruderalis is een ondersoort van hennep die vooral voorkomt in koude streken zoals Oost-Europa, Centraal-Azië en andere gebieden met een klimaat dat echt niet lekker is voor wiet. Hij blijft klein en heeft weinig THC, maar kan automatisch bloeien, ongeacht hoeveel licht hij krijgt.

Kruis je ruderalis met indica of sativa, dan krijg je autoflowers: planten die vanaf de tweede tot vierde week gaan bloeien, ongeacht het licht dat ze krijgen (de fotoperiode).

Onder meer daarom hebben veel zaadbanken voor autoflowers en verkopers van losse zaden zich op autoflowerende zaden gestort.

Autoflowering is een unieke en zeldzame eigenschap. Ze ontstaat wanneer kwekers die met de gangbare indica- of sativasoorten werken, genetica van Cannabis ruderalis inkruisen.

Pure indica’s en sativa’s hebben een fotoperiode nodig (een wisseling in de verhouding tussen licht en donker) om te gaan bloeien, ruderalis bijna nooit.

Voordelen van autoflowers kweken

• Met autoflowerende zaden kun je buiten makkelijk en snel kweken. Je kunt zelfs complete autoflower-kweken draaien terwijl je fotoperiodische planten nog groeien of bloeien. In Argentinië, waar deze bron vandaan komt, kunnen geregistreerde patiënten buiten autoflowers kweken dankzij REPROCANN, het Argentijnse register voor medicinale cannabis.
• Ze blijven klein (maximaal ongeveer 1 meter hoog), dus autoflowers passen prima op een terras, balkon of veranda.
• Laat het klimaat het toe (minimumtemperatuur altijd boven de 10 °C), dan kun je het hele jaar buiten autoflowers kweken; in onze contreien gaat dat dus niet op.
• Omdat ze snel groeien en kort leven, hebben ze minder last van allerlei plagen.
• Kweek je autoflowers buiten, dan merk je dat ze beter tegen kou kunnen, al houden ze van een gematigd klimaat.

Nadelen van autoflowers kweken

• Binnen haal je met snelbloeiende gefeminiseerde fotoperiodische zaden dezelfde kweektijd als met een autoflower, maar met betere kwaliteit en een hogere opbrengst.
• Omdat ze niet op de fotoperiode reageren, kun je geen autoflower-genetica bewaren: je kunt dus geen moederplanten of stekken maken.
• Autoflowers bevatten minder cannabinoïden dan dezelfde genetica in een fotoperiodische versie.

Autoflower-zaden kiemen

Het zaadje kiemen:

Daarvoor heb je een kiemmethode nodig en een van de vele zaden die je op onze (Argentijnse) webshop vindt.

De potjes klaarzetten:

Zodra je zaden gekiemd zijn, zet je potjes van 7×7 met aarde klaar, waarin de wortel vrij kan groeien. Kiem je zaden liever niet in een Jiffy-pluggetje.

Vul eerst de potjes met aarde en geef ze dan water, en wel flink, want tot het plantje boven de grond komt geef je geen water meer. Geef je water terwijl het zaadje nog niet boven is, dan kan het gaan schuiven, naar boven komen, te diep wegzakken of verbranden als het boven komt en alles kletsnat is.

Het zaadje planten:

Stop het zaadje een halve tot een hele centimeter diep, in een gaatje dat je met een pen of iets vergelijkbaars maakt. Leg het zaadje erin met het worteltje naar beneden. Dek het af met een beetje aarde, zonder hard aan te drukken, en laat het met rust tot het eindelijk boven de rand van het potje uitkomt.

Geef in deze fase het liefst 24 uur licht, tot je ze naar hun definitieve pot verplant. Heb je geen lamp, zet ze dan op de lichtste plek die je hebt en zorg dat het potje het niet koud krijgt.

En nu: wachten

Wacht tot het plantje boven de grond komt en die typische groeispurt maakt van een wietzaailing die naar het licht zoekt. Dat duurt zo’n vier à vijf dagen, niet veel langer, en je moet goed opletten dat je niet te laat bent. Let in deze fase goed op dat de plant niet in dat kleine potje gaat doorgroeien.

Naar de definitieve pot:

Vul je definitieve pot tot de rand met aarde, goed aangedrukt zodat hij niet te veel inzakt als je water geeft. Druk je te hard aan, dan komt er te weinig zuurstof bij en krijg je geen gezonde wortels. Net genoeg aandrukken dus; dat leer je vanzelf. Het ideale licht is 20 uur per dag tot het eind, of zo veel mogelijk uren zon.

Is je definitieve pot gevuld, maak dan een gat voor je plantje uit het kleine potje. Maak het diep, want je plant hem met stengel en al in. Geef daarna beetje bij beetje water langs de randen, zodat de aarde goed doorweekt raakt.

Let op de pH

De pH van de grond bepaalt hoe goed je plant de voeding erin kan opnemen. Is de pH te hoog (basisch) of te laag (zuur), dan kan er een voedingsblokkade ontstaan en krijgt je plant tekorten. Wiet groeit het best in grond met een pH tussen 6,0 en 6,5.

De beste grond voor autoflowers

Kies voor je autoflowers een goede, luchtige grond van kwaliteit.

Meestal zit er al kokosvezel in de aarde, maar je kunt er meer kokos bij doen (30-50%) voor extra lucht in je substraat.

Je kunt ook gewoon op kokos kweken, maar onthoud dat kokos een inert substraat is: je moet dan vanaf het begin bijvoeden.