Kou en je wietplant buiten: vijand of vriend aan het eind van het seizoen?

Kou is voor een wietplant niet per se slecht: een volgroeide plant kan een frisse nacht aan het eind van het seizoen prima hebben, en veel kwekers zeggen dat je toppen er harsiger en geuriger van worden. Gevaarlijk wordt het onder de 8 à 9 °C, als de wortels trager werken, en zeker onder 0 °C, als het sap in de plant bevriest. Kou in de wortels is erger dan kou in de bladeren, en jonge of nog onrijpe planten hebben er het meest last van.

Voor wietplanten is, net als voor elke plant, te veel kou net zo slecht als te veel warmte. Bovendien moet je per groeifase weten wat je plant nodig heeft en hoe je met temperatuur omgaat. 

De rol van kou in elke fase: hoeveel kou kan een wietplant hebben?

In de groeifase steekt een plant al haar energie in de aanmaak van cellulose, oftewel in een flinke hoeveelheid plantmassa, zowel in de wortels als bovengronds. 

Begin je je kweek vroeg in de lente, dan hebben je planten vier maanden groeitijd om een stevig gestel op te bouwen, met grote, diepe wortels en duizenden haarwortels: de fijne, witte worteltjes die het best voeding opnemen.

Begint de bloei, half juli bij ons op het noordelijk halfrond (op het zuidelijk halfrond rond januari of februari), dan heeft je wietplant een stevig gestel dat tegen veel soorten stress kan, ook tegen temperatuurstress, waar we het hier over hebben. 

Komt de oogst dichterbij en denk je dat de kou een grote vijand is waar je plant constant mee te maken krijgt? Geen paniek, want dat is het klassieke signaal dat het einde van de plant nadert. De gangbare verklaring onder kwekers: als reactie daarop, en om stuifmeel van een mannelijke plant te vangen, gaat de harsproductie flink omhoog. Op dat moment wil de plant haar levensdoel vervullen: zaad maken om de soort voort te zetten.

Hoe meer hars de plant maakt, hoe groter de kans dat ze mannelijk stuifmeel vangt. Omdat ze aan het eind van haar cyclus weinig anders meer te doen heeft, gooit ze er al haar energie in: je ziet de toppen steeds harder worden en de bladeren, die nog gezond zijn, beginnen te rimpelen, net als bij bomen in de herfst. Daarnaast zet de plant zich vol met een dikke laag hars waar je je ogen niet van af kunt houden.

Let wel: dat gebeurt alleen als de plant helemaal rijp is en daarna haar laatste fase ingaat. Gebeurt het om wat voor reden ook eerder, dan krijg je het omgekeerde: toppen die nog in de maak zijn, worden niet hard genoeg en de plant gaat achteruit, waardoor al die groeipotentie verloren gaat.

Bovendien laat warmte terpenen vervliegen, terwijl dat bij kou niet gebeurt. Smaak en geur van een plant die in de kou is gekweekt, zijn veel zuiverder en intenser.

Gebruik de kou in je voordeel: ken je klimaat

Kou is, zoals gezegd, goed voor je planten onder de omstandigheden die we net beschreven. Maar let op: we hebben het over fris weer, niet over extreem lage temperaturen, zoals onder de 8 à 9 °C. Zakt het kwik zo laag, dan werken de wortels trager en neemt de plant minder voeding op. Gaat het onder 0 °C, zet je dan schrap: al het sap in de plant bevriest, haar levensfuncties vallen stil, en voordat die weer op gang komen, gaat er tijd overheen die fataal is voor de plant.

Rustig: dat betekent niet dat je plant meteen doodgaat, helemaal niet, zolang het om goed ontwikkelde planten gaat. Maar dat extreme kou schadelijk is, valt niet te ontkennen. 

De natuur kan ook verrassen: als je alles netjes volgens het boekje doet en flink geluk hebt, kan het goed aflopen. Zo zijn er vrij grote sativaplanten gezien die begin december (op het noordelijk halfrond) onder de sneeuw zaten en twee weken later zonder problemen werden geoogst. Dat geldt wel voor planten in de volle grond: in een pot slaat de kou veel harder toe.

Daarom is het superbelangrijk om je eigen klimaat te kennen voordat je voor een bepaalde genetica kiest. 

Wil je fatale gevolgen voorkomen, kies dan voor vroege indica’s uit bergstreken als het begin van de herfst bij jou al erg koud is. Die genetica kan tegen de koude nachten van eind zomer en begin herfst. Ze zijn ook handig als het overdag heel warm is maar ’s nachts zo afkoelt dat de meeste soorten die temperatuurstress nauwelijks aankunnen.

Een paar tips

Heb je aan het eind van het seizoen in de kou gekweekt, of zit je naar schatting een week voor de oogst, dan kun je de grote bladeren en bijna alle kleine bladeren weghalen. Je zou het een trimbeurt een week voor de oogst kunnen noemen. Het idee is dat de plant zich dan op hars en trichomen richt, als ze de bladeren kwijt is die ze nodig heeft voor fotosynthese en haar normale biologische proces. 

Volgens dezelfde kwekerstheorie stop je met water geven zodra de koude dagen en nachten beginnen. De reden: dezelfde vorst die op de bladeren valt, kan  het water in de grond laten bevriezen, en dat kan fataal zijn voor je plant. Een flinke droogte plus een lichte vorst zou dan een oogst van topkwaliteit opleveren.

Zoals je ziet, kan de plant bovengronds prima tegen kou, maar in de wortels veel minder. Een van de beste manieren om ze te beschermen is mulchen met vers gemaaid gras, afgevallen blad of zelfs plastic of een jutezak. Gras en bladeren worden warm als ze gaan composteren. Dat composteren gaat langzaam, dus het heeft geen nadelig effect op een plant die je over een paar dagen oogst. 

Plastic zorgt er juist voor dat de grond overdag meer opwarmt dan zonder. En ’s nachts koelt de grond trager af, zodat de warmte bijna tot de volgende dag blijft hangen.

Drogen en fermenteren

Je oogst drogen in droge kou is de beste optie die er is. En als je daarna ook nog onder vergelijkbare omstandigheden fermenteert, nog beter. 

Warmte versnelt het drogen, maar gaat ten koste van de psychoactieve kracht van de THC. Kou doet dat niet, zolang het droog is en niet vochtig, al duurt het drogen dan wat langer. 

Zie je dus begin herfst een flinke temperatuurdaling aankomen, zorg dan dat je je planten kent: zijn het sativa’s of indica’s, zijn ze bijna oogstklaar of hebben ze nog weken te gaan, en komt de genetica uit een koud klimaat of niet? Met die antwoorden kun je volgend jaar voor andere genetica kiezen.

Zoals gezegd: te veel kou of te veel warmte is voor niemand goed, en voor je plant al helemaal niet. Maar weet je waar je mee te maken hebt, dan kun je van allebei profiteren, zodat je plant krachtig groeit en je oogst spectaculair wordt. 

Hoe goed kan een wietplant tegen kou?

Wietplanten kunnen wel wat kou hebben, maar hoeveel hangt af van de soort en de omstandigheden. Over het algemeen hebben temperaturen onder de 10 °C al een negatief effect op de groei. Sommige soorten zijn genetisch beter aangepast aan lage temperaturen, vooral soorten uit koudere streken of uit de bergen. Die zijn meestal beter bestand tegen kou en kunnen temperaturen rond het vriespunt aan. Verwacht je langere tijd kou, dan kun je je planten beschermen met een kas, plastic of doek als barrière tegen de kou, of zelfs met verwarming om de temperatuur rond de planten op peil te houden. Strenge vorst is wel extra schadelijk, want die kan cellen en weefsels van de plant onherstelbaar beschadigen. Bescherm je wietplanten dus tegen vorst en voorkom dat ze lang in de kou staan, zodat ze gezond blijven groeien.

Wat is het beste klimaat voor wiet?

Het ideale klimaat voor wiet vind je meestal in streken met warme en gematigde temperaturen. In de groeifase is een temperatuur van 20 tot 30 °C aan te raden. Dat geeft de beste omstandigheden voor gezonde, krachtige groei. In de bloei helpt het om de temperatuur iets te verlagen, naar zo’n 18 tot 26 °C, voor een goede ontwikkeling van de toppen.

Houd er rekening mee dat sommige soorten beter tegen warmte kunnen dan andere. Die genetisch aangepaste soorten kunnen hogere temperaturen aan, zelfs boven de 30 °C, zonder veel schade. Woon je in een warm klimaat, dan kun je voor zulke hittebestendige soorten kiezen voor een betere opbrengst.

Aan de andere kant: wietplanten zijn gevoeliger voor kou dan voor warmte, maar sommige soorten kunnen ook goed tegen lagere temperaturen. Heb je koude winters, zoek dan soorten die geschikt zijn voor een koud klimaat en temperaturen rond het vriespunt aankunnen.

Misschien vind je dit ook interessant...