Stikstof voor je wietplant: waarom en wanneer heeft hij het nodig?

Stikstof: waarom en wanneer heeft je wietplant het nodig?

Stikstof (N) is een macronutriënt, een hoofdvoedingsstof die je wietplant zijn hele leven nodig heeft, maar vooral in de groeifase: om stengels, takken en bladeren te bouwen en om bladgroen te maken. Een gezonde plant bestaat bovengronds voor zo’n 3 tot 4 % uit stikstof. In de bloei is minder nodig, maar nog steeds wel wat. Een tekort kleurt eerst de oude onderste bladeren geel; een overschot geeft heel donkergroen blad en minder toppen.

Je wietplant gebruikt stikstof op allerlei manieren, vooral om stengels, takken en bladeren te bouwen. Zodra de bloei begint, stopt de plant met nieuwe bladeren en takken maken en steekt hij zijn energie in de toppen, met vooral fosfor en kalium.

Stikstof is ook nodig om chlorofyl (bladgroen) te maken. Zonder stikstof kan de plant zijn eigen voedsel niet aanmaken en mist hij de bouwstenen om te groeien. Dus al gaat er in de groeifase veel stikstof doorheen, ook in de bloei is er een flinke hoeveelheid nodig.

Koop je voeding, dan zie je meestal een „groei”- en een „bloei”-voeding. De groeivoeding, voor de vegetatieve fase, bevat meer stikstof dan de bloeivoeding.

Een stikstoftekort is een van de meest voorkomende tekorten bij wietplanten. De plant verbruikt er zoveel van dat de stikstof in het groeimedium (aarde, water) snel op kan raken.

Stikstof is een „mobiel” voedingselement. Dat betekent dat de plant stikstof van het ene blad naar het andere kan verplaatsen als een bepaald deel van de plant er behoefte aan heeft.

Heeft je plant een stikstoftekort, dan zie je dat eerst aan de onderste bladeren. Heeft een deel van de plant stikstof nodig, dan haalt hij het weg uit een deel waar meer zit. Hebben de oudere bladeren nog stikstof en krijgen de nieuwe bladeren te weinig, dan verplaatst de plant de stikstof van de oude naar de nieuwe bladeren, en de bladeren die hun stikstof afstaan, worden geel.

Omdat de plant stikstof ook gebruikt om chlorofyl te maken, verliezen de bladeren hun groene kleur: zonder stikstof maakt de plant minder bladgroen en verbleekt het blad. Zonder genoeg chlorofyl kan de plant niet aan fotosynthese doen en gaat hij uiteindelijk verwelken.

Het eerste wat je altijd doet als je een tekort bij je wietplant wilt aanpakken, is de pH van het medium (de aarde) checken. Kweek je in aarde, dan moet de pH rond 6,5 liggen; bij hydro en kokos rond 5,8. Zit de pH goed, dan is het probleem waarschijnlijk echt een stikstoftekort. Om dat op te lossen geef je meer stikstof: kijk hoeveel je tot nu toe gaf, vergelijk dat met de dosering op het etiket van je voeding en stuur bij.

Hoe krijg je een stikstofoverschot weg?

Zie je dat je wietplanten te veel stikstof hebben, geef dan eerst minder voeding. Daarna geef je ze schoon water met de juiste pH, zodat je de wortels spoelt en de overtollige stikstof uit de grond haalt.

Je kunt ook overstappen op een voeding met weinig stikstof en veel fosfor en kalium. Daarnaast kun je koolstofrijk organisch materiaal aan de grond toevoegen, zoals goed verteerde compost, om de overtollige stikstof op te vangen (geen mest, want die voegt juist stikstof toe).

Let wel: bladeren die al beschadigd zijn, worden niet meer zoals ze waren. Heeft het overschot al schade aangericht, haal die bladeren dan weg, zodat de plant zijn energie in nieuw, gezond blad kan steken.

Wat gebeurt er bij te veel stikstof?

Te veel stikstof kan je wietplant op verschillende manieren schaden. Om te beginnen kan het zorgen voor te veel groen blad en te weinig bloei. De planten worden groot en vol, maar maken geen toppen van goede kwaliteit.

Daarnaast maakt een overschot je planten gevoeliger voor ziektes en plagen, omdat zacht, groen blad aantrekkelijk is voor insecten en schimmels. Het kan ook de opname van andere belangrijke voedingsstoffen in de weg zitten, waardoor je weer andere tekorten krijgt.

Verder kan te veel stikstof het blad heel donker en glanzend groen kleuren, wat vaak „stikstofverbranding” wordt genoemd. De bladeren kunnen ook glimmend, bijna wasachtig worden, en de puntjes kunnen als klauwtjes naar beneden krullen.

Hoe los je gele bladeren bij je wietplant op?

Gele bladeren kunnen allerlei oorzaken hebben, maar een van de meest voorkomende is een voedingstekort, zoals een stikstoftekort. Het kan ook wijzen op te veel voeding, vooral als de bladeren donkergroen en glanzend zijn.

Is het een tekort, dan geef je de voedingsstoffen die ontbreken. Is het een overschot, dan geef je minder voeding.

Check daarnaast altijd de pH van je groeimedium (aarde, water, enzovoort), want met een verkeerde pH kan de plant belangrijke voedingsstoffen slecht opnemen. De ideale pH voor aarde ligt rond 6,5, voor hydro en kokos rond 5,8.

Zorg ook dat je planten genoeg licht, water en lucht krijgen. Geef je te veel of te weinig water, dan kunnen de bladeren ook geel worden.