Cropping of supercropping: de voor- en nadelen naast elkaar

Hoe bewerk je je plant voor meer toppen zonder hem te beschadigen?

Cropping betekent dat je de hoofdtop van de plant afknipt (ook wel topping genoemd); bij supercropping knak je jonge takken voorzichtig zonder ze te breken. Allebei geven ze een lagere, bredere plant met meer toppen, maar ze kosten hersteltijd en kunnen de bloei vertragen. Zo pak je supercropping aan:

Supercropping: bij deze techniek buig je de takken voorzichtig om, zodat ze meer zijwaarts groeien en de plant meer toppen maakt.

1. Kies de takken: zoek jonge, buigzame takken, meestal bovenin de plant.
2. Buig de tak: pak de tak stevig tussen duim en wijsvinger en buig hem voorzichtig opzij. Het doel is dat je een zacht knakje hoort, zonder dat de tak helemaal breekt.
3. Maak hem soepel: om het makkelijker te maken, kun je de tak eerst wat opwarmen door hem zachtjes tussen je vingers te rollen.
4. Bind hem vast: is de tak dikker en heeft hij meer steun nodig, bind hem dan voorzichtig vast aan een stok met zacht touw of plakband.
5. Nazorg: na het supercroppen heeft de tak een paar dagen nodig om te herstellen. Houd je plant goed in de gaten en check of er geen zware schade is.

Toppen oogsten: zo oogst je je toppen zonder de plant te beschadigen:

1. Het juiste moment: wacht tot de toppen rijp zijn. Meestal worden de witte haartjes op de toppen (de stampers) oranje of bruin en kleuren de trichomen deels amber: dan is het moment daar.
2. Schoon gereedschap: gebruik een schone, scherpe schaar, zodat je de toppen niet beschadigt.
3. Netjes knippen: knip de toppen precies af, zonder de rest van de plant te raken.
4. Schuin knippen: knip schuin, zodat vocht makkelijker van de toppen wegloopt en er minder vocht blijft hangen.
5. Ophangen: hang de toppen na het knippen ondersteboven op een koele, donkere en goed geventileerde plek om te drogen.
6. Zorg voor de rest: oogst je in etappes, blijf dan goed voor de plant zorgen, zodat de overgebleven toppen gezond doorgroeien.

Elke plant is anders, en wat bij de ene werkt, past niet altijd bij de andere. Zoek dus uit wat jouw soort precies nodig heeft, dan haal je het meeste uit je kweek.

Cropping of supercropping: de voor- en nadelen

Cropping en supercropping zijn twee technieken om meer toppen te krijgen en de plant gezond te laten groeien. De voor- en nadelen van allebei:

Cropping:

Voordelen:

1. Meer grip op de hoogte: door de hoofdtop af te knippen, gaat de plant meer in de breedte groeien en blijft ze beter hanteerbaar.
2. Meer zijtakken: zonder groeitop maakt de plant meer zijtakken, dus meer plekken voor toppen en een grotere oogst.
3. Licht beter verdeeld: in een plant met meer takken komt het licht beter op alle niveaus, zodat de toppen gelijkmatiger groeien.

Nadelen:

1. Langere groeifase: de plant heeft tijd nodig om van de knip te herstellen, waardoor de bloei later begint.
2. Kleinere hoofdtoppen: na het afknippen maakt de plant meerdere hoofdtoppen, maar die kunnen minder dik worden.

Supercropping:

Voordelen:

1. Meer opbrengst: door de takken voorzichtig te knakken, groeien er nieuwe toppen en topplekken bij, wat meer oplevert.
2. Compactere toppen: geknakte takken maken toppen die dichter op elkaar zitten, wat de dichtheid en de kwaliteit van je oogst kan verhogen.
3. Grip op de hoogte: door de takken opzij te buigen, schiet de plant niet te ver omhoog. Handig als je weinig ruimte hebt.

Nadelen:

1. Kans op schade: doe je het niet goed, dan kun je takken beschadigen of zelfs breken, en dat is slecht voor je plant.
2. Hersteltijd: net als bij cropping kan het herstel na supercropping tijd kosten en de bloei vertragen.
3. Ervaring nodig: supercropping is een gevoeliger techniek. Je hebt ervaring en handigheid nodig om het goed te doen zonder de plant flink te beschadigen.

Kortom: cropping en supercropping werken allebei goed voor meer opbrengst en een betere groei. Welke je kiest, hangt af van je voorkeur, de soort en hoeveel ruimte je hebt. Lees je goed in en oefen voorzichtig, dan haal je er het beste uit.