Wietplant te hoog? Zo tem je hem met supercropping
KWEKEN

Wietplant te hoog? Zo tem je hem met supercropping

De high-stress-techniek die een te hoge wietplant temt en meer toppen in het licht zet, in vier stappen uitgelegd.

DOOR Redactie CosechaLibre6 MIN LEZEN

Supercropping is een high-stress-techniek waarbij je de stengel van een tak tussen je vingers knakt zonder hem te breken, en hem daarna de kant op buigt die jij wilt. De plant herstelt binnen een paar dagen, maakt de stengel op die plek dikker en sterker en duwt de onderste scheuten omhoog. Zo hou je een te hoge plant onder controle en krijg je meer toppen in het beste licht. 

Er zijn trucs om de vertakking op gang te brengen, om de vorm van de plant te veranderen, om de toppen dikker te krijgen of om het middenstuk beter te laten groeien. Wil je er een gebruiken, dan moet je weten wanneer welke techniek past: in welke fase je planten zitten, wat jij als kweker wilt bereiken en wat je kweek nodig heeft. 

Een van de bekendste in de wietwereld is supercropping (het Engelse „cropping” betekent zoiets als bijknippen), ook wel High Stress Training (HST) genoemd. Het is een gevorderde techniek, heel bruikbaar en met goede resultaten: door de plant flink te stressen groeit ze harder en levert ze meer op.

Waarom zou je supercroppen? 

Het is een uitkomst als je plant boven de maximale hoogte uitschiet, zeker als je binnen kweekt in een kamer of kast. Maar ook als je geen ruimtegebrek hebt, kan het de opbrengst per plant en de hoeveelheid hars opkrikken. 

Je beeldhouwt er als het ware de kruin van de plant mee, zodat ze het licht optimaal pakt en de hele ruimte vult. Je ziet het vooral bij indoor kweken, maar supercropping buiten werkt ook.

Supercropping in beeld

Hoe doe je supercropping, stap voor stap?

De techniek geeft de plant hetzelfde effect als toppen, maar zonder dat je de hoofdstengel hoeft af te knippen: die blijft gewoon staan en wordt zelfs sterker. Zo pak je het aan:

1. Kies de tak:

Eerst kies je de tak waarop je het wilt doen. Neem bij voorkeur een tak die al wat volwassen is, maar nog niet te stug en houtig. 

2. Knak de stengel:

Je knijpt de stengel samen op het punt waar je hem wilt buigen, zonder hem helemaal te breken. Druk dat punt tussen twee vingers tot je een zacht knakje hoort. Door het stevig samen te drukken breek je een deel van de vezels binnenin, maar niet allemaal, zodat het sap gewoon tot in de punt van de tak blijft stromen. 

3. Buig de tak de goede kant op:

Na het knakken druk je de tak voorzichtig de richting op waar hij moet groeien. Het ziet er misschien uit alsof hij flink beschadigd is en het niet gaat redden, maar dat is juist het mooie van deze techniek: hij herstelt wél. Na een of twee dagen begint de wond te helen en maakt de plant de stengel sterker op de plek waar je hebt gesupercropt. 

4. Zet hem vast:

Staat de tak eenmaal de goede kant op, dan bind je hem vast met touw of iets anders. Zet er zo nodig een bamboestokje bij, zodat hij in die stand blijft. 

Waar moet je verder op letten bij supercropping?

  1. Om resultaat te zien moet je de stengel waarschijnlijk een paar keer op dezelfde plek knakken, zodat hij niet steeds terugveert naar zijn oude stand. Doe dat wel voorzichtig en met gevoel, anders beschadig je de stengel te erg en breekt hij alsnog door. Valt de punt van de tak eraf, dan ben je niet meer aan het supercroppen maar gewoon aan het snoeien. 
  2. Als je de punt van een tak ombuigt, worden de knopen en scheuten daaronder bevrijd van de dominantie van de top (de auxines die de top naar beneden stuurt, remmen ze niet meer af) en groeien ze harder, vooral in de eerste 24 tot 72 uur. En omdat de stengel sterker wordt, krijgt de omgebogen punt meer steun, zodat er een zwaardere top aan kan groeien zonder dat hij afbreekt. 
  3. Weet in welke situatie je zit voordat je begint. Wil je de hoogte van je plant in toom houden, dan kan dat in elke fase van de groei: schiet een tak te ver door, dan supercrop je hem naar de hoogte die je wilt, zonder dat je hem hoeft weg te knippen. 
  4. Een van de geheimen van een goede indoor oogst is zoveel mogelijk toppen op de ideale afstand van de lamp, waar het licht het sterkst is. Met supercropping voorkom je dat de hoogste takken te dicht bij de lamp komen, terwijl je de lagere scheuten tegelijk een duw geeft om op dezelfde hoogte uit te komen.

Waar moet je aan denken voordat je begint?

Niet elke plant is geschikt voor supercropping. Je wietplant moet sterk en goed gevoed zijn om zo’n high-stress-behandeling te doorstaan en er zonder problemen van te herstellen. En een plant die al een ziekte of plaag onder de leden heeft, ga je echt niet zo aanpakken: zonde van je tijd.

Doe je het voor het eerst, doe het dan alleen in de groeifase. Dan heeft de plant nog tijd om te herstellen als er iets misgaat. 

Omdat het zo’n delicate techniek is, past hij vooral bij kwekers met ervaring die hun planten goed kennen. En hoewel de groeifase het beste moment is om er het meeste uit te halen, kun je ook in de bloei supercroppen om de toppen nog wat verder te laten uitgroeien. 

Tot slot: hoe de plant reageert, hangt ook af van de soort die je kweekt. Niet elke plant kan evenveel hebben of levert evenveel op. En op autoflowers wordt supercropping afgeraden.

Je weet nu alles om aan de slag te gaan. Doe je het voor het eerst, begin dan in de groeifase en ga pas later experimenteren in de bloei. Je planten zullen je dankbaar zijn. 

LST of Low Stress Training: de rustige variant

LST, of Low Stress Training, is een methode die de groei verlegt naar de zijtakken, zodat je meerdere koppen krijgt in plaats van één hoofdtop.

Deze techniek geeft de plant weinig stress, want je hoeft niets te knippen. Je kunt hem wel combineren met snoeitechnieken zoals FIM voor nog meer resultaat.

Waar het om draait: de zijscheuten meer licht geven. Daarvoor buig je de stengels van de hoogste takken naar beneden en bind je ze vast aan de pot. Zo komt het licht overal in de plant en niet alleen bij de hoofdtop. Het doel is alle hoge takken om te buigen tot alles op dezelfde hoogte staat: de hoofdstengel, de primaire en de secundaire takken. Nog een tip: LST werkt het best indoor.

Ook interessant…