Wietzaden kiemen in een glas water: de 32-uurregel en meer tips

Kiemen is het moment waarop een zaadje na een rustperiode weer gaat groeien. De simpelste manier: leg je wietzaden in een glas water of tussen vochtig keukenpapier en haal ze eruit zodra er een worteltje verschijnt, en laat ze nooit langer dan 32 uur in het water liggen, want dan kunnen ze verzuipen.

Als een zaadje helemaal volgroeid is, gaat het in rust: er is geen biologische activiteit meer en het wacht op de juiste omstandigheden om weer te gaan groeien. Bewaar je zaden goed, dan kunnen ze jaren meegaan en toch nog een gezonde plant opleveren.

Maar hoe wordt zo’n slapend zaadje weer wakker? 

Slapende zaden reageren op warmte en vocht, de twee dingen die een plant het hardst nodig heeft om te groeien. Een zaadje kent het verschil niet tussen warmte en zonlicht. Wordt het warm genoeg, dan „gaat het ervan uit” dat er genoeg licht is om te groeien. Daarna gaat het op zoek naar vocht. Is er genoeg van allebei, dan wordt het wakker en begint het te groeien.

Pas als er een kiemplantje uit is gekomen (het einde van de kiemfase) heeft het echt licht nodig om verder te groeien.

Hou het simpel: de meest gebruikte manier van kiemen is ook de makkelijkste: leg je wietzaden 24 uur in een glas water, of tot er een penwortel uit het zaadje komt. De variant op deze methode: leg je zaden tussen lagen vochtig keukenpapier.

De 32-uurregel: zaden kunnen net als mensen verdrinken als ze te veel water krijgen, dus laat ze nooit langer dan 32 uur weken. Hou ze goed in de gaten en haal ze uit het water zodra er een penwortel tevoorschijn komt. Zie je na 24 uur nog geen worteltje, dan is het zaadje misschien niet levensvatbaar, of heeft het gewoon nog een paar dagen nodig in vochtig keukenpapier.

Water: kraanwater is prima, maar gedestilleerd water is beter. Kraanwater bevat stoffen als calcium, natrium, fluoride en chloor. In grote genoeg hoeveelheden kunnen die de kleine, kwetsbare zaadjes beschadigen en de kieming zelfs tegenhouden.

De pH doet ertoe: de pH (zuurgraad) is een schaal die aangeeft hoe zuur of basisch een vloeistof is. Check de pH van het water dat je je wietplanten geeft zodra ze opkomen, want ze hebben een licht zuur milieu nodig om alle organische voeding die je ze gaat geven op te nemen en af te breken.

Gedestilleerd water is in principe neutraal (pH 7,0), maar het kan koolstofdioxide uit de lucht opnemen en dan licht zuur worden (pH 5,8). Met pH-regelaars hou je het water binnen het ideale bereik van pH 6,0 tot 7,0.

Labels voorkomen gedoe: kweek je maar één soort, dan hoef je je zaden niet te labelen. Maar heb je verschillende soorten, dan moet je echt bijhouden welk zaadje wat is.

Het makkelijkst: schrijf de naam van de soort op een stukje plakband en plak dat op het glas waarin je de zaden laat weken. 

Geen mannetjes: alleen de vrouwelijke plant maakt de toppen vol trichomen die je oogst om te roken, te vapen of te eten. 

Een mannelijke wietplant kan je oogst verpesten, omdat hij de vrouwtjes kan bestuiven. Raakt een vrouwelijke plant bestoven, dan steekt ze haar energie in zaad maken in plaats van in de toppen die we allemaal kennen en zo waarderen.

Pas op met het worteltje: de penwortel van een gekiemd wietzaadje is heel breekbaar. Raak hem dus liever niet aan en ga voorzichtig te werk als je de zaadjes van het glas naar het groeimedium (je potgrond dus) verhuist. Met een pincet pak je het zaadje vast zonder aan de penwortel te komen.

Tot slot een van de beste tips bij kiemen en kweken: schrijf alles op in een logboek of agenda. Je moet weten op welke dag je de zaden in het water hebt gelegd, zodat je de 32-uurregel niet overtreedt, en op welke dag de bloei begon, zodat je op het geslacht van je planten let en ongewenste bestuiving voorkomt. Hou je je aan deze tips, dan zou het kiemen gewoon moeten lukken.