Zaden uit je wietplant halen: van bestuiving tot bewaren

Om zaden uit een wietplant te halen, moet een vrouwtje bestoven worden, door een mannetje of door pollen die ze zelf aanmaakt. Daarna wacht je tot de zaden dik en donker zijn, vaak met tijgerstrepen, meestal na zes tot acht weken bloei. Dan droog je de toppen, verkruimel je ze en vang je de zaden op, die je droog, donker en luchtdicht bewaart. Vroeger was het precies andersom: bijna elke top zat vol zaadjes, tot de vraag naar „sinsemilla”, zaadloze wiet van hoge kwaliteit, alles veranderde. Kwekers gingen hun eigen soorten ontwikkelen en heel gericht zaden produceren, om mee te selecteren en om hun creaties te verspreiden.

Wie de perfecte soort wil maken, moet zaden gecontroleerd produceren. Veredelaars (breeders) laten hun favoriete planten pollen aanmaken en bestuiven daarmee andere favorieten. Zo krijg je „kruisingen” van de twee gekozen ouders. Zaden kweken is precisiewerk: je hebt een schone, gecontroleerde en volledig afgesloten ruimte nodig, zodat er geen pollen van buiten binnenwaait.

Zijn de kruisingen gekozen, dan kun je de planten nog laten groeien in de vegetatieve fase (de groeifase waarin ze blad maken en groter worden) als je wilt dat ze eerst flink uitgroeien, maar het hoeft niet. Zijn ze groot genoeg, dan zet je ze op een bloeischema van 12 uur licht en 12 uur volledig donker.

Binnen een paar weken maakt het mannetje pollenzakjes die openbarsten. De pollen gaan de lucht in en bestuiven de vrouwtjes. Die maken vervolgens zaden, die je kunt gebruiken om verder te veredelen of gewoon kunt oogsten.

Hoe maakt een wietplant uit zichzelf zaden?

Cannabis is een ontzettend taaie plant en heeft niet per se een mannetje nodig om zaad te maken. De evolutie heeft de plant een bizar vermogen gegeven om zichzelf te bestuiven als er geen mannetje in de buurt is. Gestrest of te oud (bijvoorbeeld een vrouwtje dat niet op tijd geoogst is): als een plant voelt dat haar omgeving geen lang leven belooft, gaat ze zaad maken in de hoop dat haar lijn doorgaat.

Zo ontstaan ook gefeminiseerde zaden. Veredelaars stressen een gezond vrouwtje heel voorzichtig om haar te laten „geloven” dat haar leven of haar veiligheid op het spel staat.

Waarom zitten er zaadjes in je toppen?

Je wilt natuurlijk toppen zonder zaad, maar in de praktijk kan alles gebeuren. Dus waarom zitten er toch zaadjes in je kweek? Er zijn meerdere oorzaken, maar het principe is simpel: zodra pollen van een mannetje de ingang voor pollen van het vrouwtje raakt (de stampers), begint ze zaad te vormen.

Merk je dat als kweker, dan haal je de mannetjes en de hermafrodiete planten weg, zodat je wiet met zo veel mogelijk cannabinoïden overhoudt.

Hoe haal je de zaden uit een wietplant?

De meeste kwekers willen juist geen zaad, voor mooie „sinsemilla”. Maar soms wil een veredelaar wél zaden. Om zelf weer te kweken of om te verkopen aan een kieskeurig publiek: wie zaden kweekt, mikt op gezonde, sterke zaden en niet op grote, mooie toppen. Wat gebeurt er dan als je de zaden uit je plant haalt?

Een zaadkweek oogst je als de zaden dik en donker zijn, vaak met een tijgerstreepje (meestal rond zes tot acht weken bloei, al hangt het af van wanneer je bestoven hebt).

Na de oogst droog je de toppen en verzamel je de zaden. Op kleine schaal is dat simpel: je verkruimelt de top en vangt de zaadjes op die eruit vallen.

Commercieel gaat het meestal met speciale machines die de droge toppen vermalen en het plantmateriaal en de zaden in aparte bakken scheiden. Na het verzamelen bewaar je de zaden in ondoorzichtige, luchtdichte potjes, zodat ze niet gaan rotten of te vroeg ontkiemen.

Wiet wordt meestal zonder zaad gekweekt, maar soms draait alles om de zaden. Dan letten veredelaars extra op de bestuiving, het oogstmoment en het drogen, zodat de kans op een geslaagde oogst zo groot mogelijk is.

Hoe laat je wietzaden kiemen?

Wietzaden laten kiemen is vrij makkelijk en snel, maar een paar dingen zijn belangrijk als je zo veel mogelijk zaden wilt zien opkomen.

Leg je een zaadje in een vochtig kweekmedium, dan start er een reeks reacties waardoor het binnen een paar uur tot een paar dagen kiemt.

Op welk substraat je ook kiemt: laat het nooit helemaal uitdrogen. Voelt het zaadje geen vocht meer om zich heen, dan stopt het er waarschijnlijk mee en komt het nooit meer op.

Check daarom elke dag of je kiemmedium nog vochtig is, dan krijg je geen nare verrassingen. Kweek je op hydro, kiem dan het liefst in blokjes steenwol, die natuurlijk ook altijd vochtig moeten blijven.

Plant je zaadjes het liefst over als het worteltje 1 cm is, hooguit 2 cm.

Potgrond of keukenpapier?

Stop je het zaadje direct in de potgrond, dan loop je het risico dat het te diep komt te zitten, zeker als je het medium water geeft nadat je het zaadje erin hebt gelegd.

Het veiligste?

Je haalt veel betere resultaten als je laat kiemen in keukenpapier of in geperste turf (zoals Jiffy-pluggen). Zodra de kiemplantjes er zijn, zet je ze over in het substraat.

Wietzaden kiemen goed bij een vrij hoge temperatuur en luchtvochtigheid.

Vooral in de koudere maanden heb je vaak een warmtebron nodig om op ongeveer 26-28 °C te komen.

Ideaal is een kiemmedium van zo’n 26-28 °C met 70% luchtvochtigheid

Kiemen in papier doe je met een soort sandwich van bord en keukenpapier. Is het zaadje opengesprongen en is het worteltje een à twee centimeter, dan gaat het naar het substraat. Een veilige methode, want je ziet hoe het zaadje erbij ligt door gewoon het papier op te tillen.