Alfajores met wiet: het Argentijnse maïzenakoekje met cannaboter

Een alfajor de maicena is hét Argentijnse koekje: twee zachte, kruimelige koekjes van maïzena met dulce de leche (een soort karamelpasta van melk) ertussen. Voor de wietversie vervang je een deel van de boter door cannaboter, gemaakt met gedecarboxyleerde wiet. Argentijnen schijnen er 70 per seconde te eten; wij geven je het recept en de voorzorgen om je niet te vergissen in de dosis.

Van de zes miljoen alfajores die er per dag worden verkocht, komen er veel uit de fabriek en liggen ze in elke kiosk, maar je hebt ook zelfgemaakte en luxe versies. Met dulce de leche of jam ertussen, met maïzenakoekjes, in chocolade of met een suikerlaagje: de alfajor is voor Argentijnen een dagelijks snel genoegen.

Vandaag hebben we het over de alfajor de maicena, en vooral over één speciale: de alfajor met wiet.

Deze alfajores zijn een bom en supermakkelijk te maken. Je vult ze met dulce de leche, chocopasta met hazelnoot of een jam die je lekker vindt.

Ingrediënten voor alfajores met wiet

Voor wietalfajores heb je nodig:

• 150 g maïzena
• 100 g fijne bloem
• 80 g suiker
• 50 g boter
• 50 g cannaboter (het recept staat hieronder)
• 2 eidooiers
• 1 theelepel bakpoeder
• En de vulling die jij wilt.

Eerst: de cannaboter

Heb je geen cannaboter klaarstaan voor dit recept, dan maak je die gewoon thuis. Decarboxyleer eerst vier gram gedroogde, gefermenteerde en fijngemaakte toppen (in de oven, zodat de THC actief wordt), en zet ze daarna een uur au bain-marie in 200 gram boter. Zeef het af en laat het afkoelen tot de boter weer zacht en smeerbaar is.

Let op: deze methode is alleen handig als je een beetje haast hebt en maar kleine hoeveelheden maakt.

Je kunt ook hasj gebruiken in plaats van toppen: laat 2 gram gedecarboxyleerde hasj au bain-marie in de boter oplossen. Belangrijk is dat de boter bij het maken van deze alfajores zacht en smeerbaar is, dus goed kneedbaar.

Zo maak je alfajores met wiet

Doe de gewone boter, de cannaboter (op kamertemperatuur) en de suiker in een kom en meng alles tot het goed gemengd is. Heb je een soort zachte pasta, voeg dan de twee eidooiers toe en klop opnieuw. Zeef er tot slot de bloem, de maïzena en het bakpoeder bij. Kneed alles samen en laat het deeg 15 minuten rusten.

Wil je glutenvrije alfajores, vervang de bloem dan door extra maïzena en klaar. Niet moeilijk.

Na het rusten ga je de alfajores maken. Rol het deeg goed uit en steek met een glas of een uitsteker rondjes uit. Laat ze in de koelkast rusten terwijl je de oven voorverwarmt op 180 °C. Bak de koekjes ongeveer 10 minuten. Laten afkoelen en vullen met wat jij het lekkerst vindt!

Waar je op let voordat je wiet eet

Zoals altijd: rustig aan. Daarom een paar tips om in je achterhoofd te houden als je je wietalfajores gaat eten:

Begin laag en bouw langzaam op

Begin het liefst met een lage dosis, 2,5 tot 5 milligram THC, en wacht twee uur voordat je meer neemt. Je spijsvertering verwerkt wiet namelijk langzaam, zeker als je net flink hebt gegeten.

Zet er een etiket op:

Om ongelukken of verwarring te voorkomen, zeker als je meer zelfgemaakte wietsnacks in huis hebt, plak je er een etiket op.

Niet mixen met alcohol:

Dat is nooit een goed idee. Sommige ervaren gebruikers doen het wel, maar die kennen allebei de middelen al heel goed.

Niet rijden:

Blijf het liefst lekker op je plek. Niet alleen voor jezelf, maar ook voor de veiligheid van anderen, in de auto of op straat. Eet ze het liefst op een comfortabele plek waar je kunt ontspannen en nergens heen hoeft.

Blijf rustig:

heb je te veel alfajores op, dan kan het effect flink binnenkomen. Maar rustig, het gaat over. Zoek een veilige plek waar je kunt gaan liggen; grote kans dat je in slaap valt en het 10 tot 12 uur uitslaapt.

Let goed op de dosis, op de kwaliteit van je wiet en op de situatie. Een lege maag maakt bijvoorbeeld verschil. Zorg dat je uitgerust bent, goed gegeten en gedronken hebt, en dat je op een plek zit waar je je op je gemak voelt.

Hou eten zonder wiet bij de hand:

Laat je niet te veel meeslepen door de vreetkick. Eet je een wietalfajor, wietchocolade, een brownie of ander snoepgoed met wiet, zorg dan dat je ook iets zonder wiet bij de hand hebt. Een stuk gewone chocolade, een normale alfajor of iets anders.

Waar komt de alfajor vandaan?

Voor de oorsprong moeten we eeuwen terug en duizenden kilometers verderop dan Argentinië.

Het woord alfajor komt van het Spaans-Arabische „al-hasú”, wat „de vulling” betekent, en verwijst naar een dessert uit de Andalusische keuken. In de middeleeuwen hoorde Andalusië ruim 700 jaar bij het islamitische rijk, en dat liet sporen na in de taal, de cultuur en de keuken.

Uiteindelijk veranderde „al-hasú” in „alfajor”. In de negentiende eeuw kwam het naar Argentinië, waar het verder werd gemaakt, maar dan heel anders, want dulce de leche stelt aan de andere kant van de Atlantische Oceaan niet zoveel voor.

„De (huidige) alfajor is een neef van de Andalusische alfajor, die op zijn beurt van de Arabieren komt”, schrijft Jorge D’Agostini in zijn boek „Alfajor argentino, historia de un ícono”.

 

Lees verder: