Gaan je hersencellen echt dood van blowen?
GEBRUIK

Gaan je hersencellen echt dood van blowen?

Wat THC kort en lang in je hoofd doet, waarom je leeftijd en hoe vaak je blowt het verschil maken, en wat er niet klopt aan het oude verhaal.

DOOR Redactie CosechaLibre3 MIN LEZEN

Dat je hersencellen „afsterven” van een jonko is te simpel gezegd: wat wiet met je hersenen doet, hangt vooral af van hoe vaak je blowt, hoe oud je bent en de verhouding tussen THC en CBD. Recenter onderzoek laat zien dat regelmatig gebruik, zeker op jonge leeftijd, je geheugen, leervermogen en concentratie kan aantasten. Al decennialang is dit een van de meest gestelde vragen over blowen en je brein.

Die zorg wordt gevoed door verschillende studies en beweringen dat bepaalde stoffen in cannabis, zoals THC, een negatief effect kunnen hebben op je geheugen, je concentratie en andere denkprocessen.

Nieuwer onderzoek brengt intussen meer licht in de zaak: het antwoord is niet zo simpel, en de effecten hangen af van hoe vaak je gebruikt, hoe oud je bent en de verhouding tussen stoffen als THC en CBD in je wiet.

Wat doen cannabinoïden in je hersenen?

De ontdekking van de effecten van THC op de hersenen was een flinke stap voor de wetenschap. In 1964 wezen dr. Raphael Mechoulam en zijn team aan de Hebreeuwse Universiteit van Jeruzalem THC aan als de belangrijkste psychoactieve stof in cannabis.

Uit hun onderzoek kwam later ook naar voren dat de menselijke hersenen zelf een stof maken die op THC lijkt: anandamide. Samen met 2-arachidonoylglycerol (2-AG) hoort die bij de endocannabinoïden.

Endocannabinoïden spelen een hoofdrol in het endocannabinoïde systeem. Ze werken op zenuwcellen via speciale receptoren in het celmembraan. Die cannabinoïdereceptoren zitten verspreid over verschillende hersengebieden, waaronder de hippocampus, de hypothalamus, de kleine hersenen, de basale ganglia en de amygdala.

Door die verspreiding kan THC verschillende receptoren in je hersenen activeren, met allerlei effecten en reacties als gevolg.

Wat doet THC op korte termijn met je hersenen?

Rook je wiet, dan merk je het meteen: THC wordt via je longen opgenomen en komt snel in je bloed. Eenmaal in je hersenen bindt THC zich aan de cannabinoïdereceptoren, waardoor bepaalde zenuwcellen overprikkeld raken. Dat kan dit soort effecten geven:

  • Euforie: een gevoel van welbehagen en genot
  • Veranderde zintuigen: vooral je besef van tijd en ruimte
  • Hallucinaties en wanen (bij hoge doses)
  • Stemmingswisselingen en heftige emotionele reacties
  • Minder controle over je bewegingen en coördinatie
  • Moeite met problemen oplossen en een zwakker geheugen
  • Tijdelijke psychose bij veel of regelmatig gebruik

Daarnaast zorgt THC voor meer dopamine, waardoor het beloningssysteem in je hersenen wordt geprikkeld. Dat versterkt het fijne gevoel van blowen, maar draagt ook bij aan een paar risico’s op lange termijn.

Wat doet langdurig blowen met je hersenen?

Langdurig gebruik, zeker als je jong begint, kan invloed hebben op je hersenfunctie, met gevolgen voor je geheugen, je leervermogen en het aanleggen van verbindingen tussen zenuwcellen. Volgens sommige studies kan vaak blowen invloed hebben op:

  • Leervermogen en geheugen: jonge hersenen zijn extra kwetsbaar, wat het onthouden en verwerken van informatie lastiger maakt.
  • Denkvermogen en problemen oplossen: naarmate je psychisch afhankelijk wordt, kunnen je motivatie en focus afnemen.

Op lange termijn loop je ook het risico op psychische afhankelijkheid, vooral gedreven door het emotionele verlangen naar het effect van THC.

Lichamelijke effecten van cannabinoïden

Langdurig blowen kan ook lichamelijke klachten en gezondheidsproblemen geven, zoals:

  • Problemen met je luchtwegen als je vaak wiet rookt
  • Een snellere hartslag, wat een risico kan zijn als je hartproblemen hebt
  • Hevige misselijkheid en overgeven bij chronisch gebruik

Psychische effecten van langdurig gebruik van cannabinoïden

Wat je mentale gezondheid betreft: langdurig gebruik van hoge doses kan bepaalde stoornissen en klachten verergeren, zoals:

  • Hallucinaties en momenten van paranoia
  • Heftigere klachten bij mensen met schizofrenie of een psychose in de voorgeschiedenis