De goeroes van de wietteelt: vier namen die je moet kennen

 

 

De goeroes van de wietteelt zijn de mensen die als eersten hun kennis deelden toen dat nog echt riskant was: Jorge Cervantes met zijn kweekbijbel, Ed Rosenthal met zijn rubriek in High Times, activiste Mary Jane Rathbun en onderzoeker Mahmoud ElSohly. Elk vak heeft zulke pioniers, die de regels veranderen en deuren openen, en bij het kweken van cannabis is dat niet anders. Naam maken is makkelijk als je ergens goed in bent, maar cannabis is in veel landen nog steeds illegaal en vroeger vond je veel moeilijker mensen die hun nek durfden uit te steken voor zo’n vervolgde plant.

Wat deze kwekers deden: uitzoeken, informatie verzamelen, kennis vertalen naar de praktijk en vooral andere kwekers op weg helpen, zodat die zelf konden leren wat je moet weten om een echte kweker te worden.

 

 

George Van Patten, alias „Jorge Cervantes”.

Heel wat kwekers kennen de naam Jorge Cervantes. Zijn kweekgids, die bekendstaat als „de Bijbel van de cannabis”, is zoals de naam al zegt het heilige boek van de kweker. 

Het is een handig en heel begrijpelijk handboek, vooral bedoeld voor mensen die vanaf nul beginnen. Een praktische gids die je stap voor stap meeneemt, grotendeels gebouwd op teksten en aantekeningen die Cervantes zelf maakte vanaf 1983, toen hij als kweker werkte in Mexico en het zuiden van Californië. 

Voor dit boek putte Cervantes uit zijn eigen ervaring met thuiskweek: hij bezocht kwekerijen en sprak met kwekers van allerlei slag over de hele wereld. Met zijn handboeken kan iemand met weinig tijd en geld stap voor stap een kweek opzetten, van toppen van medicinale kwaliteit tot een gezonde buitenplant van meer dan drie meter hoog. 

Na dat boek, dat nu als de Bijbel bekendstaat en uitgroeide tot 500 pagina’s, volgden nog 25 titels, vertaald in zeven talen.

 

 

Ed Rosenthal

„De goeroe van de ganja”, Ed Rosenthal, is een internationale naam in de cannabisteelt, en daarnaast schrijver, docent, activist en pionier van de legalisering. Toen bijna geen enkele kweker over zijn eigen ervaringen durfde te schrijven, deelde Rosenthal al zijn tips en trucs in zijn rubriek in het tijdschrift High Times.

Al halverwege de jaren zeventig legde hij zijn lezers plantenanatomie, kweektechnieken en nog veel meer uit, zodat ze thuis zelf aan de slag konden.

Rosenthal begon zo’n 50 jaar geleden te strijden voor het recht om zelf te kweken, en de beweging heeft sindsdien bereikt dat er op verschillende plekken in de wereld een zekere „vrijheid” bestaat om onder bepaalde regels cannabis te kweken. Toch vindt hij het een onafgemaakte revolutie: er valt nog genoeg te winnen.

In 2002 werd Rosenthal opgepakt voor het kweken van wiet, en zijn zaak deed de publieke opinie kantelen ten gunste van de wetten voor medicinale wiet in de Amerikaanse staten. In 2003 nam Californië wet SB420 aan, die de thuiskweek en de patiëntencollectieven in die staat regelt.

 

 

 

Mary Jane Rathbun

Mary Jane Rathbun was meer activiste dan kweker, maar wat ze bereikte was enorm. Een einde maken aan het verbod op wiet was voor haar een kernzaak, omdat het ontzettend veel mensen raakte, en nog steeds raakt.

Eind jaren tachtig sloeg de aidscrisis hard toe in San Francisco. De ziekenhuisbedden lagen vol en met een gemiddelde levensverwachting van maar 18 maanden stierven er elk jaar duizenden mensen. Mary Jane Rathbun liep door de gangen en deelde wietbrownies uit om het lijden van de patiënten wat te verzachten. Zo kreeg ze haar bijnaam: „Brownie Mary”. 

Rathbun zag dat chronisch zieke patiënten minder pijn en misselijkheid meldden. Hoe bekender ze werd, hoe meer kwekers haar wiet schonken voor haar recepten. Haar activisme hielp om onderzoek naar de verzachtende en therapeutische eigenschappen van cannabis op gang te brengen.

Ze vocht niet alleen actief voor wetswijzigingen ten gunste van medicinale gebruikers: samen met activist Dennis Peron hielp „Brownie Mary” ook bij de oprichting van de San Francisco Cannabis Buyers Club, die geldt als het eerste openbare verkooppunt voor cannabis in de Verenigde Staten.

 

Mahmoud ElSohly

Mahmoud ElSohly is een Amerikaanse farmacoloog, geboren in Egypte, bekend om zijn onderzoek naar de teelt van cannabis. Hij is hoogleraar farmacie en directeur van het marihuana-onderzoeksproject van de Universiteit van Mississippi, dat decennialang de enige legale bron van wiet was voor medisch onderzoek in de Verenigde Staten.

Het project begon in 1968, toen de federale overheid de Universiteit van Mississippi een contract gaf om op een boerderij van vijf hectare cannabis te kweken voor wetenschappelijke doeleinden; ElSohly kwam er later bij en leidt het sinds de jaren tachtig.

In de begintijd van het project kwam de sterkste wiet die ze kweekten uit op zo’n 3 tot 4 procent THC. Pas toen onderzoekers erom vroegen, gingen ze aan de slag met sterkere soorten, zoals je die toen al op straat tegenkwam.

Zo gingen ze cannabis met 8% THC produceren. ElSohly vertelt: „De onderzoekers gaven die sterkere wiet aan de deelnemers van een klinische studie, en zelfs de meest ervaren gebruikers konden het niet aan. Ze belden me en zeiden: ‘Dit is veel te sterk.’ En ik zei: ‘Dat weten we, maar dit is wat jullie vroegen.’”

Dankzij hem en zijn werk kwamen er studies naar cannabis die nooit eerder gedaan waren, en die openden de deur naar een beter begrip van de plant en wat ze kan betekenen.