GEBRUIK

Hars uit wiet halen: alle extractiemethodes, van grinder tot rosin

Zonder oplosmiddel of met: hoe je hars van je toppen haalt, welke methodes je veilig thuis doet en welke je echt aan professionals overlaat.

DOOR Redactie CosechaLibre5 MIN LEZEN

Hars uit wiet halen kan grofweg op twee manieren: zonder oplosmiddel (zeven, met de hand rollen, ijswater, hitte en druk) en met oplosmiddel (butaan, propaan, alcohol). De eerste groep is simpel en veilig thuis te doen; de tweede is gevaarlijk en iets voor professionals. Welke methode je kiest, hangt af van wat je wilt overhouden: kief, hasj, rosin, cannaboter of olie.

Hoe maak je zelf hars zonder oplosmiddel?

De meest gebruikte methodes zonder oplosmiddel werken met water, of met een combinatie van hitte en druk, om de hars van de toppen te halen. Ze zijn veel makkelijker veilig te doen dan methodes met oplosmiddel en zijn meestal ook minder streng geregeld.

Droog zeven

Bij droog zeven trek je de trichomen (de kleine harsklieren op de bloem) fysiek los en vang je ze op als kief, ook wel pollen genoemd. Veel grinders hebben drie compartimenten: als je maalt, valt de wiet in het tweede vak, met een zeefje als bodem; de kief valt erdoorheen en verzamelt zich in het derde vak. Wil je grotere hoeveelheden, dan kun je zeefdrukgaas gebruiken om de kief van het plantmateriaal te scheiden.

Met de hand

Een van de oudste manieren om zelf hars te maken. Je begint met verse wiet (niet gedroogd of gefermenteerd) en rolt die zachtjes tussen je handpalmen. De plakkerige trichomen laten los van de plant en blijven aan je handen kleven. Daarna kun je de hars eraf schrapen of doorwrijven tot je een plakkerig balletje of staafje hasj hebt, beter bekend als ‘charas’.

IJswater of droogijs

Wil je zelf concentraten maken, dan zijn ijswater en droogijs de veiligste en makkelijkste methodes. Zo werkt het: je legt de toppen in ijswater zodat de trichomen bevriezen, en roert of schudt het mengsel zodat ze loslaten. Daarna filter je alles door steeds fijnere zeven om het plantmateriaal eruit te halen. De natte hars laat je drogen op een koele, donkere plek, en daarna pers je er hasj van, technisch gezegd ‘bubble hash’ (in Nederland ook wel ice-o-lator genoemd).

Druk en hitte

Voor rosin, een heel eigen soort harsextract, zet je druk en hitte op toppen, kief of bubble hash. Je kunt een speciale rosinpers kopen, of je behelpen met een stijltang of een strijkijzer. Leg het materiaal tussen twee vellen bakpapier, of in een klein filterzakje met micronmaat, en pers het tussen twee hete metalen platen.

Hitte en boter

Door je wiet eerst in de oven te zetten (decarboxyleren, oftewel de THC activeren) en hem daarna op laag vuur te laten trekken in boter met water, maak je je eigen cannaboter. Als het afkoelt, scheidt de boter zich van het water, dat je weggooit. Die cannaboter kun je in allerlei recepten voor edibles gebruiken.

Alcohol

Door je wiet in de oven te decarboxyleren en hem daarna te laten trekken in heel zachtjes verwarmde alcohol (alcohol is brandbaar: nooit in de buurt van een vlam), maak je ook je eigen tinctuur. Die kun je onder je tong nemen of door een drankje doen.

Hars extraheren met oplosmiddelen: hoe werkt dat?

Bij extractie met oplosmiddel komt er een oplosmiddel bij het plantmateriaal. Door druk en temperatuur te regelen, lost het oplosmiddel de gewenste stoffen op. Daarna moet al het oplosmiddel er weer uit, zodat alleen de oliën, cannabinoïden en terpenen uit de plant overblijven.

Om het te snappen: denk aan filterkoffie. Je giet heet water over gemalen koffie in een filter. Het hete water is het oplosmiddel: het haalt de cafeïne en de stoffen die koffie zijn geur en smaak geven eruit. Het filter houdt al het plantmateriaal tegen, het koffiedik dus. Heet water is niet het beste oplosmiddel voor wiet, maar het idee is hetzelfde.

BHO (Butane Hash Oil): bij deze methode wordt butaangas als chemisch oplosmiddel gebruikt. Er worden ook andere koolwaterstoffen gebruikt, zoals propaan of hexaan, of dimethylether, beter bekend als DHO. Er is ook een methode die BHO en DHO combineert, DBHO.

Deze methodes zijn iets voor specialisten en professionals met de juiste apparatuur: de gassen zijn extreem brandbaar en gevaarlijk, en restjes oplosmiddel in het eindproduct wil je niet inademen. Niets voor thuis dus: hou het bij de natuurlijke methodes hierboven.

Hoe krijg je meer hars op je toppen?

Bij binnenkweek:

De belangrijkste knop is het licht. Een techniek die onder kwekers rondgaat, gaat ervan uit dat de trichomen, dus de hars op je toppen, toenemen als de plant licht tekortkomt: je zet de plant vanaf 4 dagen voor de oogst 48 tot 72 uur in volledige duisternis. Het bewijs daarvoor is mager. Een andere optie: sommige ledpanelen met uv-diodes geven uv-straling af, waardoor de plant zich probeert te beschermen en zich met trichomen bedekt. Voeding helpt ook. Delta-9 is een voorbeeld van een additief dat gebruikt wordt om bloei en trichomen een zet te geven. Aminozuren zijn een andere goede optie.

Bij buitenkweek:

Hier doet de zon het werk, dus aan het licht kun je weinig sleutelen. Wat wel kan helpen, zijn voeding en stimulatoren voor bloei en trichomen. Sommige kwekers zweren er ook bij om de laatste week voor de oogst elke dag na zonsondergang ijs op de wortels te leggen, omdat de harsproductie zou toenemen als de temperatuur zakt en het licht uitgaat. Het bewijs is dun: zie het als kwekerstrucje, niet als regel.

Kortom: extracten zijn de afgelopen jaren een van de snelst groeiende sectoren in de cannabiswereld geworden. Ze bevatten veel cannabinoïden en openen de deur naar allerlei manieren van gebruik, recreatief én medicinaal.

Lees ook…

HELEMAAL UITGELEZEN ✓

DE CLUB