Indica, sativa of hybride: wat zegt het nou echt?

Indica en sativa zeggen iets over hoe de plant groeit, niet over hoe je je erna voelt. Wat je high bepaalt, is de verhouding tussen THC en CBD, de terpenen en de dosis, niet het etiket op de pot. Bijna alle soorten zijn tegenwoordig hybrides: „100% indica” is meer marketing dan plantkunde.

Waar komen de woorden indica en sativa vandaan?

Traditioneel heten lage, compacte planten met brede bladeren en een korte bloei van zo’n 7 tot 9 weken indica: genetica uit streken als Afghanistan. Sativa groeit hoog en slank, met smalle bladeren, en neemt meer tijd, vaak 10 tot 14 weken. Voor een kweker zegt dat best veel over de ruimte, de tijd en het klimaat die een plant nodig heeft. Over wat jij gaat voelen zegt het verrassend weinig.

Wat bepaalt dan wél het effect?

Het gaat om de chemie, het zogenoemde chemotype: het werkelijke profiel van cannabinoïden en terpenen in een plant. Drie dingen wegen veel zwaarder dan het woord „indica” op het zakje:

• De verhouding THC/CBD: een soort met 18% THC en 0,5% CBD is een totaal andere ervaring dan een soort met 8% en 8%.
• Het terpenenprofiel: myrceen wordt in verband gebracht met een rustiger effect, limoneen met een opgewekter gevoel, pineen met een helder hoofd.
• De dosis en hoe je gebruikt: twee hijsjes van een jonko zijn iets anders dan een halve spacecake, en een halve spacecake is iets anders dan een hele.

Waarom heeft iedereen het er dan nog over?

Omdat het handig is. Op de menukaart van een coffeeshop of onder vrienden werkt het als snelle afkorting, en soms klopt het toevallig: veel soorten die als indica worden verkocht zitten vol myrceen. Maar dat is een statistisch toeval, geen regel. Onderzoeken die duizenden monsters hebben geanalyseerd, laten zien dat het label indica of sativa slecht aansluit op de echte chemie van de plant.

Hoe kies je in de praktijk een soort?

Heb je labwaarden, kijk dan eerst naar THC en CBD en daarna naar de twee of drie belangrijkste terpenen. Heb je die niet, vertrouw dan op je neus: citrus, den, aarde of zoet zijn echte aanwijzingen. En schrijf op wat elke soort met je deed: na vijf of zes keer weet je meer dan welk etiket ook. Hoe dan ook: kleine dosis, en rustig aan.