Manuel Belgrano: de eerste hennepkweker van Argentinië?

Geschiedenis en wiet in Argentinië

Was Manuel Belgrano, de bedenker van de Argentijnse vlag, de eerste hennepkweker van het land? Hij was in elk geval een van de eersten die hennep serieus wilde laten telen, als manier om de armoede te verslaan. Dat haalt het boeiende boek van Fernando Soriano, „Marihuana. La historia. De Manuel Belgrano a las copas cannábicas” (Marihuana. De geschiedenis. Van Manuel Belgrano tot de cannabiscups), naar boven: het neemt je mee terug naar een Argentinië dat vooral economische groei zocht. Daarbij hoorde de vraag wat je moest verbouwen en wat je beter kon exporteren en importeren, en hennep kwam op tafel doordat Belgrano zich voor de plant interesseerde. De bedenker van de Argentijnse vlag studeerde rechten in Spanje en studeerde daar op zijn achttiende af. Hij was niet alleen advocaat, maar ook econoom, journalist, politicus en diplomaat, en hij deed het ook als militair opvallend goed, in Argentinië, Paraguay en Opper-Peru. Een geboren revolutionair: hij was een van de eersten die aandrongen op het afzetten van de Spaanse onderkoning en de Meirevolutie in gang zetten. Maar waar het ons om gaat is zijn band met hennep. Die begint wanneer Spanje Belgrano terugstuurt naar Argentinië, in de hoop een bondgenoot te hebben aan de Río de la Plata. Daar ziet hij de verschrikkelijke armoede en honger, en begrijpt hij dat dat volk het verdient om een vrij land te zijn. In zijn eigen woorden: „Niemand twijfelt eraan dat een staat die de echte bewerking van zijn grond tot in de perfectie beheerst, het ware land van geluk is, want daar zal men de ware rijkdom vinden.”

Zijn interesse in de plant was economisch, want zoals hij zelf zei: een land dat rijk is aan gewassen is een rijk land, en een goede oogst was in die tijd ontzettend veel waard. Belgrano geloofde dat hennepteelt een einde kon maken aan de armoede, omdat je er stoffen, zeilen en touwen van maakte, en dat was cruciaal voor de scheepsbouw. Volgens de overlevering wisselde Manuel informatie over de plant uit met zijn Chileense vertrouweling Manuel de Salas, die hem zaden stuurde. Belgrano zou zelfs een kweekhandleiding hebben geschreven, met data om te zaaien en te oogsten en tips om voor de plant te zorgen. Of hij ook de voordelen van de toppen heeft geprobeerd? Wie zal het zeggen.

Wanneer kwam wiet naar Argentinië?

Wiet kwam begin twintigste eeuw naar Argentinië. Waarschijnlijk namen immigranten uit landen als Mexico en Paraguay de plant mee. In die tijd werd cannabis vooral in het noorden van het land gekweekt, waar het klimaat er gunstig voor was. Sindsdien is het gebruik over het hele land verspreid geraakt, zowel recreatief als medicinaal. Belangrijk om te weten: op het moment van schrijven geldt wiet in Argentinië als illegaal voor niet-medisch gebruik, en gebruik en verspreiding zijn bij wet geregeld.

Wat is de geschiedenis van cannabis in Argentinië?

De geschiedenis van cannabis in Argentinië begint in de twintigste eeuw, toen immigranten uit Mexico en Paraguay de plant meenamen. In het begin werd cannabis vooral gebruikt voor culturele en traditionele doeleinden binnen bepaalde gemeenschappen. In de jaren veertig werden de medicinale eigenschappen erkend en werd de plant gebruikt voor geneesmiddelen en farmaceutische producten. Volgens deze lezing was de situatie al veel eerder omgeslagen, met de Ley de Estupefacientes (de Argentijnse drugswet) van 1924, die cannabis op de lijst van verboden middelen zou hebben gezet. Vanaf dat moment werd het beleid rond wiet strenger en kwam er meer controle en repressie. In de jaren zestig en zeventig werd cannabis in Argentinië weer populair, vooral binnen de tegencultuur. Maar het harde beleid en het feit dat cannabis als illegale drug gold, hielden de toegang en het gebruik beperkt. De laatste jaren is er vooruitgang geboekt in hoe Argentinië naar cannabis kijkt en hoe het geregeld wordt. Medicinaal gebruik wordt gestimuleerd en er wordt gedebatteerd over legalisering en regulering van recreatief gebruik. Hoewel cannabis daar nog altijd illegaal is voor niet-medisch gebruik, is de kijk op de plant flink veranderd, en het blijft een onderwerp waar de Argentijnse samenleving volop over discussieert.