Revegetatie: een tweede oogst uit dezelfde wietplant

Revegetatie (onder kwekers ook wel „reveg”) betekent dat je een geoogste wietplant terugzet in de groeifase, zodat hij opnieuw gaat bloeien en je een tweede oogst geeft. Je laat bij het oogsten de onderste takken staan, zet de plant weer op 18 uur licht per dag bij 65 tot 75% luchtvochtigheid, en na 4 tot 6 weken loopt hij weer uit. Veel ouderwetse kwekers gooien hun planten weg zodra de toppen eraf zijn: je hebt lekkere, verse en sterke wiet binnengehaald, dus op naar de volgende. Maar er zijn ook kwekers die het anders aanpakken: met revegetatie.

Een wietplant heeft maar één cyclus. Ook al bloeit hij in de natuur elk jaar, hij gaat niet opnieuw bloeien als je niks doet. In de natuur gaat het vrij snel, van de lente tot de herfst. In een paar maanden ontkiemt de plant, bloeit hij en gaat hij dood.

Wat is revegetatie bij wiet?

Revegetatie is een slimme manier om een plant na de oogst opnieuw te gebruiken en er mogelijk een tweede oogst uit te halen. Het kan je ook per ongeluk overkomen, als je er helemaal niet op zit te wachten.

Een wietplant reveggen komt erop neer dat je de toppen oogst en de plant daarna dwingt om als het ware „terug te schakelen” naar de groeifase (de vegetatieve fase), zodat hij opnieuw kan bloeien.

Sommige kwekers doen het expres om het maximale uit hun oogst te halen, maar het kan ook gebeuren dat je toppen tegenkomt die per ongeluk weer gaan groeien.

Hoe ziet een wietplant eruit die revegeteert?

Klopt er iets niet met je plant, dan zijn dit bekende tekenen van een plant die revegeteert:

• De bladranden zijn glad in plaats van gekarteld

• De toppen groeien niet meer verder

• Er komt nieuwe groei uit de toppen, zoals lange blaadjes of zelfs nieuwe stengels

• De bladeren krullen

• De groei ziet er vreemd, scheef of verfrommeld uit

Hoe reveg je een wietplant voor een tweede oogst?

Bij het reveggen van wietplanten stimuleer je nieuwe groei na de oogst. Daarom laat je bij het oogsten van een rijpe plant de onderste takken staan, met genoeg blad eraan. Grofweg 4 tot 6 weken later lopen die weer uit en worden het nieuwe, gezonde takken.

Om een plant van de bloei terug te krijgen naar de groeifase, houd je hem in een omgeving die groei uitlokt. Concreet: een lichtschema van 18 uur licht en 6 uur donker per dag, en een luchtvochtigheid van 65 tot 75%. Zo blijft de plant in de groeifase en kan hij zo groot of zo klein worden als jij wilt.

Revegetatie per ongeluk: waarom gebeurt het?

Soms gaat een plant per ongeluk revegeteren. Hoe dat kan? Er verstoort iets de lichtcyclus. Vaak is het te veel licht: een lichtlek, of meer dan 12 uur licht per dag tijdens de bloei. Je ziet dan dat de plant terugschakelt of raar gaat doen, door een onverwachte onderbreking.

Dus: wat kan zorgen voor een onverwachte of ongewenste revegetatie?

Zoals gezegd zijn lichtlekken tijdens de donkerperiode de meest voorkomende oorzaak van ongeplande revegetatie, maar er zijn ook andere mogelijke oorzaken:

• De plant krijgt te veel licht, wat stress kan geven en revegetatie kan uitlokken.

• Het is geen plant van goede kwaliteit; mogelijk speelt slechte genetica mee.

• De plant krijgt tijdens de bloei te veel stikstof, een voedingsstof die normaal juist bedoeld is voor de groeifase.

• De plant te vroeg naar buiten zetten of te vroeg op bloei zetten. Zet je een plant te vroeg in het seizoen buiten, dan gaat hij bloeien omdat de nachten nog lang zijn, en schiet hij weer in de groei zodra de dagen lang genoeg worden.

Wat doe je als je wiet per ongeluk revegeteert?

Ga eerst op zoek naar lichtlekken. Er kunnen andere redenen zijn waarom je plant midden in de bloei weer gaat groeien, maar dit is verreweg het waarschijnlijkst.

Gebeurt het per ongeluk, dan kun je er nog iets aan doen. Grofweg heb je twee opties.

1. De eerste: je laat de planten de revegetatie gewoon afmaken.
2. De tweede: je zoekt uit wat de oorzaak is en lost die op. Onthoud dat een fotoperiodieke plant elke dag 12 uur donker nodig heeft om te blijven bloeien, en die uren moeten ononderbroken zijn, zonder ook maar het kleinste lichtlek.

Met die tweede optie zet je de planten weer terug in de bloei. Houd er wel rekening mee dat planten tijd nodig hebben om te herstellen, dus de weg terug naar de bloei duurt ook even.

Wat heb je eraan om een wietplant te reveggen?

Revegetatie hoeft geen ongelukje te zijn. Veel kwekers doen het juist expres omdat ze zo het maximale uit een plant halen voordat ze een nieuwe cyclus beginnen. Als je het plant, kun je dezelfde plant twee keer oogsten.

Kwekers reveggen ook om andere redenen:

Een fenotype bewaren

Veel kwekers nemen stekken van een moederplant die ze echt goed bevalt, en dat doen ze vóór de bloei, want anders ben je dat fenotype kwijt zodra de plant gaat bloeien, tenzij je leert om haar te reveggen. Zo houd je een exacte kopie van dat fenotype.

Meer kans van slagen

Stekken nemen is een prima manier om je kweek uit te breiden: twee planten met dezelfde eigenschappen zijn altijd beter dan één plant waarvan je niet weet waar hij vandaan komt.

Je hebt geen moederplant nodig

Sommige kwekers houden hun moederplant zo lang mogelijk aan, selecteren en nemen er stekken van om haar eigenschappen te bewaren en ervan te blijven genieten. Maar dat kun je ook doen door te reveggen.

Misschien neemt die moederplant te veel ruimte in je kweekruimte in, of kost het je te veel tijd en middelen om haar in leven te houden. Daarom leren veel kwekers reveggen: het scheelt tijd en middelen, en je blijft genetisch identieke oogsten draaien.

Reveggen na de oogst

Weinig mensen weten het, maar met revegetatie kun je de tijd in de groeifase inkorten. Een plant die een heel seizoen heeft gegroeid, heeft een volwassen en uitgebreid wortelstelsel. Stekken en jonge planten hebben meer tijd nodig om hun wortels op te bouwen. Reveg je na de oogst, dan liggen de wortels in principe al klaar.

Meer wiet uit dezelfde plant

Er bestaat een techniek die „monster cropping” heet: je neemt stekken van een plant in de bloei en laat die revegeteren. Goed gedaan kan dat je opbrengst verhogen, met vollere planten, stevigere stengels en meer nodes, dus meer plekken waar toppen komen.

Geen zaden nodig

Zaden uitkiezen is soms leuk, maar het kost een hoop tijd als je een twijfelaar bent. Sla je die stap over, dan ben je in de helft van de tijd weer aan het kweken met je favoriete soort. En lukt het je om planten te reveggen om hun genetica te bewaren, dan heb je precies de plant die je zoekt zonder dat je achter de zaden aan hoeft.

Lees ook…