Dekarboksylacja marihuany: jak aktywować THC w piekarniku i nie tylko

Dekarboksylacja to podgrzanie suszu, po którym nieaktywny kwas THCA zamienia się w THC, związek odpowiedzialny za fazę. Przy paleniu i waporyzacji dzieje się sama, ale do jadalnych zioło trzeba najpierw wstawić do piekarnika, zwykle na 45–50 minut w 105°C. Dlatego surowe zioło, nawet z własnych zbiorów, nie da ci żadnej fazy.

Ale dlaczego tak jest? I czego potrzeba, żeby marihuana dała ten klasyczny efekt?

Klucz: zdekarboksylowane konopie

Po dekarboksylacji THCA staje się THC, związkiem odpowiedzialnym za mózgowy, pobudzający efekt marihuany. Kiedy palisz albo waporyzujesz, konopie dekarboksylują się automatycznie dzięki ciepłu spalania skręta albo temu, które daje waporyzator.

Czyli THC, które w surowej roślinie występuje w postaci kwasu, potrzebuje ciepła po wysuszeniu, żeby się aktywować i zacząć działać psychoaktywnie. I tu pojawia się to łamiące język słowo: dekarboksylacja.

Co to jest dekarboksylacja?

W skrócie: dekarboksylacja to reakcja, która zachodzi w marihuanie, kiedy pod wpływem ciepła aktywują się jej kannabinoidy. A co dokładnie dzieje się podczas dekarboksylacji?

Dekarboksylacja to kluczowy etap aktywacji psychoaktywnych związków w konopiach indyjskich i siewnych. W suszu do palenia zachodzi naturalnie, bo robotę odwala płomień. Przy jadalnych, nalewkach i maściach to jednak staranny proces, który trzeba przeprowadzić wcześniej, na etapie przygotowania.

Dekarboksylacja konopi to po prostu podgrzanie roślin, żeby aktywować kannabinoidy w topach, ścinkach, liściach albo kiefie. Dzięki temu poczujesz charakterystyczne, odurzające działanie rośliny, bo jej składniki stają się aktywne.

Co się dzieje, kiedy dekarboksylujesz konopie?

Dekarboksylacja bierze na cel głównie kwasy kannabinoidowe, czyli nieaktywne kannabinoidy, które siedzą w trichomach rośliny. Trichomy są przede wszystkim na kwiatach, ale w mniejszych ilościach znajdziesz je też na liściach i łodygach.

Kiedy konopie są podgrzewane, zmienia się budowa cząsteczek kwasów kannabinoidowych. Podczas dekarboksylacji kwasy tracą grupę karboksylową (-COOH) w postaci dwutlenku węgla, a zatrzymują jeden atom wodoru.

Proces chemiczny: sekret aktywnego THC i CBD

Kwasy kannabinoidowe mają 22 atomy węgla, 30 atomów wodoru i cztery atomy tlenu. Odłączana część to jeden atom węgla i dwa atomy tlenu (CO2). Kiedy ta grupa odchodzi, masa cząsteczkowa np. THCA spada o mniej więcej 12 procent, a związek zamienia się w aktywne THC.

Po aktywacji kannabinoidy wchodzą w interakcję z układem endokannabinoidowym (ECS), czyli siecią receptorów kannabinoidowych rozsianych po całym ciele, także w ośrodkowym i obwodowym układzie nerwowym. Garść głównych i pobocznych kannabinoidów daje różne efekty: od euforii po relaks.

Jak zrobić dekarboksylację?

Zanim zaczniesz, najpierw rozdrobnij marihuanę na małe kawałki grinderem albo czymś podobnym.

Dekarboksylacja potrzebuje temperatury i czasu, czyli określonego ciepła przez określony czas. Nie ma jednego przepisu na dekarboksylację, także przy CBD. My radzimy jedno: używaj jak najniższej temperatury, żeby zachować jak najwięcej terpenów i kannabinoidów w jak najlepszej formie. 

Najlepiej zrobić to w piekarniku: 45–50 minut w 105°C. Jaka temperatura będzie idealna, zależy jednak od tego, jakie zioło masz pod ręką.

Da się to zrobić szybciej: w zaledwie 30 minut, podnosząc temperaturę maksymalnie do 120°C.

Dekarboksylacja marihuany w piekarniku krok po kroku

• Wyjmij blachę i wyłóż ją papierem do pieczenia
• Rozsyp na nim rozdrobnioną marihuanę cienką, jak najbardziej równą warstwą
• Rozgrzej piekarnik do 105°C
• Kiedy osiągnie tę temperaturę, wstaw przygotowaną blachę z zielem
• Odczekaj 45–50 minut
• Wyjmij aktywowane zioło

Inne sposoby na dekarboksylację konopi:

Dekarboksylacja w mikrofalówce

Według jej fanów to najlepsza metoda, bo najszybsza. Trzeba jednak uważać, bo może rozłożyć sporo związków, na których ci zależy.

Plus tej metody jest taki, że trudniej spalić zioło niż w piekarniku. Robisz to tak:

• Rozdrobnij marihuanę
• Połóż ją na talerzu
• Wstaw talerz z ziołem do mikrofalówki
• Podgrzewaj 3 minuty na średniej mocy.
• Wyjmij gotowe, zdekarboksylowane zioło.

Dekarboksylacja w kąpieli wodnej

Tej metody używa się rzadziej, ale nie jest trudna. Pamiętaj tylko, że jest najmniej skuteczna z trzech. Żeby zdekarboksylować marihuanę w kąpieli wodnej, musisz zapakować ją próżniowo i „gotować” przez godzinę:

• Pokrusz marihuanę bez mielenia: kawałki mają zostać większe.
• Włóż zioło do woreczka i zamknij go zgrzewarką próżniową.
• Zagotuj wodę w garnku.
• Kiedy zacznie wrzeć, zmniejsz ogień, żeby woda trzymała 95°C.
• Włóż woreczek do garnka.
• Odczekaj godzinę: zioło będzie aktywowane tylko częściowo, bo woda nie dobije do około 104°C, przy których THCA zaczyna przechodzić w THC (o tym niżej). Jeśli zależy ci na pełniejszej aktywacji, piekarnik robi to lepiej.

Czy zawsze trzeba robić dekarboksylację?

Dekarboksylacja to kluczowy krok, ale nie każde konopie trzeba dekarboksylować.
Pierwsze badania sugerują, że niezdekarboksylowane THCA może mieć u ludzi szereg korzystnych właściwości, choć wciąż są one badane:

• Przeciwzapalne
• Neuroprotekcyjne
• Przeciwwymiotne
• Przeciwdrgawkowe
• Rozszerzające oskrzela
• Regulujące metabolizm
• Zmniejszające stres

Także CBDA w surowej roślinie jest badane pod kątem właściwości przeciwlękowych, przeciwzapalnych, przeciwbólowych, przeciwwymiotnych i przeciwdrgawkowych. Przy dekarboksylacji THCA w trichomach zaczyna się przekształcać w około 104°C. W odmianach bogatych w CBD CBDA zaczyna się dekarboksylować w 118°C, a pełna przemiana może potrwać nawet 90 minut.