RECEPTEN

Hummus met wiet: de ingrediënten en het recept

Kikkererwten, tahini, citroen en wietolie: de hummus voor bij de borrel, en meteen waarom wormenhumus er niks mee te maken heeft.

DOOR Redactie CosechaLibre5 MIN LEZEN

Voor hummus met wiet heb je gekookte kikkererwten nodig, tahini, citroen, knoflook, komijn, water, zout, peper en ¼ kopje kant-en-klare wietolie: daar zit de THC in. Je mixt alles tot een gladde crème en klaar. Over recepten met wiet kun je pagina's volschrijven; vandaag pakken we een van de sterren van de laatste jaren: hummus.

Het is een romig, voedzaam, zacht en net even ander bijgerecht. Hummus scoort overal: op een borrel met vrienden gaat het altijd op, zeker met wat andere hapjes erbij. En ben je fan van hummus én van wiet, dan combineer je die twee gewoon. Het recept is heerlijk en het kan je flink high maken, dus zet het alleen op tafel als iedereen weet wat erin zit, en zet er gewone hummus naast voor wie geen wiet wil.

Wat is hummus eigenlijk?

Hummus is een zachte, romige crème van kikkererwten met kruiden. Het is een traditioneel gerecht uit het Midden-Oosten, eeuwenoud, en daar komt die bijzondere smaak vandaan. Bovendien is het, afhankelijk van hoe je het maakt, gezond en voedzaam, en kan bijna iedereen het eten: het is vegan en er zit geen gluten, tarwe of zuivel in.

De ingrediënten voor hummus met wiet

  • ¼ kopje (zo'n 60 ml) uitgeperst citroensap, gezeefd zodat er geen pitjes in zitten.
  • 400 g gekookte kikkererwten, afgespoeld en uitgelekt.
  • 2 teentjes knoflook.
  • ¼ kopje (zo'n 60 ml) tahini (sesampasta: koop je bij de supermarkt of toko, of maak je zelf met geroosterd sesamzaad, een snufje pittig en olie).
  • ½ theelepel gemalen komijn.
  • 2 eetlepels water.
  • Zout en peper naar smaak.
  • ¼ kopje (zo'n 60 ml) wietolie (al getrokken, dus met gedecarboxyleerde wiet).

Zo maak je hummus met wiet

Er gaan best wat ingrediënten in, maar het recept is simpel en snel klaar.

Eerst de kikkererwten: je kunt kikkererwten uit blik nemen die al gekookt zijn, of ze zelf koken. Kies je voor zelf koken, heb dan geduld. Zet ze de avond ervoor in de week. De volgende dag giet je het water af, doe je ze met vers water in een grote pan en zet je het vuur op de laagste stand. Zo garen ze langzaam (ideaal om de voedingsstoffen te bewaren en ze niet te laten overkoken). Zijn ze klaar, giet ze dan af en haal het doorzichtige velletje eraf. Ja, dat is een monnikenwerk, maar het loont als je geen kikkererwten uit blik wilt die soms behoorlijk zout zijn.

Heb je de kikkererwten klaar, pak dan een keukenmachine, blender of staafmixer, doe de tahini en het citroensap erin en mix het 30 seconden op lage snelheid.

Voeg daarna de afgespoelde en uitgelekte kikkererwten toe, plus de gepelde knoflook, de komijn, de wietolie en het water.

Mix alles een minuut op middelhoge of hoogste stand. Stop af en toe om de textuur te checken. Vind je het te dik, zitten er klontjes in of is het te stevig, mix dan nog eens in stappen van 30 seconden, met een scheutje water als het nodig is, of wat olie voor meer body, tot je de textuur hebt die je wilt.

Schep de hummus in een schaal. Druppel er wat wietolie overheen, zonder die te verwarmen, en strooi er wat paprikapoeder over voor de kleur en een pittig randje. Let op: die extra olie is extra THC, dus tel hem mee in je dosis.

Klaar om te eten! Deze hummus past overal bij: pitabrood, knapperige toastjes of, voor een gezondere, helemaal vegan versie die ook werkt bij intoleranties, groentesticks.

Maar let op: wiet die je eet doet er langer over om te werken. Eet dus rustig aan. Voel je na een halfuur nog niks, wacht dan nog een of twee uur voor je een tweede portie neemt.

Is wormenhumus voor wiet hetzelfde als hummus met wiet?

Nee, dat is heel wat anders, al lijken de woorden op elkaar. Wormenhumus, ook wel wormencompost of vermicompost, is een krachtige organische mest, rijk aan stikstof en een hoop andere voedingsstoffen. Wormen eten bijna al het organische materiaal en breken het af: zo'n beetje alles wat ooit geleefd heeft wordt uiteindelijk wormenvoer, van groente en fruit tot dierlijke resten.

Terwijl ze eten, maken de wormen uitwerpselen (dat is dus wormenhumus) vol voedingsstoffen en nuttige microben, die de groei van je planten helpen en zorgen voor een gezond ecosysteem in de bodem.

Hoe gebruik je wormenhumus bij je wietplanten?

Wil je je wietplanten zo simpel mogelijk voeden, dan doet wormenhumus precies dat, en het maakt je bodem ook nog gezonder en de wortelzone sterker. Een paar manieren om het te gebruiken:

Wormenhumus door je potgrond mengen

Een van de beste manieren (je bedankt ons later) is wormenhumus als bodemverbeteraar door je grond te mengen. Zo doe je dat:

  • Pak een grote, schone kuip of een andere bak om je grond in te mengen.
  • Gebruik je geen andere voeding, dan kun je tot 1 liter wormenhumus per 2 liter grond gebruiken.
  • Gebruik je ook andere natuurlijke meststoffen, hou het dan bij 0,5 liter wormenhumus per 2 liter grond.

Wormenhumus als toplaag

Wil je er alles uit halen, strooi het dan direct op de bovenste laag van de grond. Verdeel een handvol wormenhumus in een cirkel rond de voet van je wietplanten.

Wat is wormenthee voor wiet?

Nog een slimme manier om te bemesten: met wormenhumus een 'thee' vol voedingsstoffen zetten. Zo doe je dat:

  • Doe de wormenhumus in een poreuze zak en knoop hem dicht.
  • Vul een emmer van 20 liter met water zonder chloor.
  • Hang de zak met wormenhumus in de emmer en laat hem een nacht weken.
  • Haal de zak er de volgende dag uit: je wormenthee is klaar om te gebruiken als bladvoeding of vloeibare mest.