Overbemesting bij wiet: zo herken je het en zo voorkom je het

Overbemesting herken je aan bladeren die als een klauw naar beneden krullen, verbrande puntjes en een heel donkergroene kleur. Veel beginnende kwekers denken dat meer voeding grotere planten en meer oogst geeft, maar het werkt precies andersom: geef je te veel, dan staat je kweek stil en krijg je minder en slechtere toppen. Voorkomen doe je met een lagere dosis en een goede pH; oplossen met schoon water of spoelen.

Want bij overbemesting krijg je het omgekeerde effect: de groei stopt en je krijgt minder toppen, en die zijn ook nog eens van slechte kwaliteit. Dat komt doordat te veel voeding zich als giftige zouten ophoopt in het substraat, en daardoor kunnen de wortels de voedingsstoffen niet meer opnemen en verwerken.

Hoe herken je overbemesting?

Grofweg zijn de belangrijkste signalen van overbemesting bladeren die als een klauw naar beneden krullen, verbrande plekken en een heel donkergroene kleur. Maar hoe de plant reageert, hangt af van welk element er te veel is. Daarom geven we je hieronder een paar handvatten om te herkennen welke voedingsstof het probleem is.

Hoe voorkom je te veel voeding bij je wietplanten?

De pH meten:

Dit is heel belangrijk om overbemesting in de hand te houden, want de pH bepaalt direct hoe goed voedingsstoffen oplossen en opgenomen worden: is hij te hoog (of in het algemeen buiten het juiste bereik), dan kunnen je planten de voedingsstoffen niet goed opnemen en verwerken.

De dosis voeding precies afmeten:

Meet de voeding die je gaat geven goed af, want je kunt beter iets minder geven dan wat de fabrikant aanraadt (gaat alles goed, dan kun je de dosis verhogen).

Meestal geeft overbemesting bladeren die als een klauw naar beneden krullen, verbrande plekken en een heel donkergroene kleur; afhankelijk van welk element er te veel is, reageert de plant anders.

Te veel voeding in de groeifase van je wietplant

Meestal geeft overbemesting in de groeifase een overschot aan stikstof (daar zit veel van in groeivoeding). Hieronder meer over deze voedingsstof.

Signalen van overbemesting bij wiet: stikstof

Te veel van een voedingsstof als stikstof kan bladeren geven die te donkergroen en glanzend zijn. Bij te veel stikstof krijg je vaker schimmel en plagen; de stengels worden broos en buigen langzaam slap door; bij flinke overbemesting worden de bladeren koperbruin, drogen ze uit en vallen ze af. Gebeurt dat in de groeifase, dan groeit de plant veel minder; in de bloei krijg je minder en kleinere toppen.

Hoe herken je overbemesting in de bloei?

Overbemesting in de bloei geeft meestal een overschot aan een specifieke voedingsstof: fosfor (P) of kalium (K). Zo herken je overbemesting in de bloei:

Fosfor:

Dit overschot in de bloei is lastig te herkennen, want wiet kan heel veel fosfor hebben, maar als het gebeurt, zie je bruine vlekken op de bladeren. Te veel fosfor betekent een tekort aan calcium, magnesium, koper, ijzer en zink.

Kalium:

Lijkt heel erg op een tekort aan magnesium, mangaan, zink of ijzer. Lijken die voedingsstoffen ineens schaars, terwijl je ze wel geeft, dan kan er een kaliumoverschot achter zitten: te veel kalium blokkeert de opname ervan.

Wil je het precies weten, hier de typische symptomen per voedingsstof:

Calcium:

de plant verwelkt en krijgt een tekort aan kalium, magnesium, mangaan en ijzer.

Magnesium:

te veel magnesium is heel zeldzaam; als het gebeurt, wordt de opname van andere voedingsstoffen geblokkeerd, vooral van calcium.

Zwavel:

gebruik je geen producten met zwavel, dan wordt zwavel nooit een probleem. Bij te veel zwavel blijven de bladeren klein en heel groen, en stopt de groei (bij een flink overschot krijg je verbranding).

IJzer:

te veel ijzer komt niet vaak voor, maar kan een fosfortekort geven.

Boor:

het blad wordt geel. De randen van de bladeren drogen uit en de rest van het blad volgt langzaam; te veel boor komt van te veel gewasbeschermingsmiddelen met boorzuur. Het geeft afstervend weefsel (necrose) en bladval.

Zink:

te veel zink blokkeert de opname van ijzer en is heel giftig: in ernstige gevallen kan het de plant in korte tijd doden.

Mangaan:

de plant heeft er maar heel weinig van nodig. Bij te veel mangaan groeit hij langzamer.

Chloor:

de puntjes en randen van de bladeren verbranden.

Koper:

te veel koper geeft een ijzertekort en chlorose (vergeelde bladeren), de ontwikkeling van de plant valt stil en het wortelstelsel raakt verstopt, meestal door te veel middelen op basis van koper.

Molybdeen:

te veel molybdeen betekent een tekort aan koper en zink.

Kobalt:

kan problemen geven met de opname van stikstof: kobalt heeft de plant niet nodig om te groeien.

Al die verschillende symptomen laten zien hoe lastig het is om precies te herkennen welke voedingsstof het probleem is, maar dat hoeft ook niet per se. Meestal komt het probleem gewoon van te veel voeding, en is een lagere dosis de oplossing.

Hoe los je overbemesting op?

Een overschot komt meestal niet door één losse voedingsstof, want weinig kwekers geven voedingsstoffen apart. Het komt bijna altijd doordat je te veel geeft van een bepaald voedingsproduct, dus als je die dosis verlaagt, ben je van het overschot af.

Bij lichte overbemesting is het genoeg om een tot twee weken alleen schoon water zonder voeding te geven. Zo spoel je de opgehoopte zouten en voeding uit het substraat. Bij zware overbemesting, als je denkt dat de plant echt in gevaar is, is de enige oplossing een flinke spoelbeurt.

Overbemesting voorkomen kan best. In het begin lijkt het misschien veel informatie, die je eerder overspoelt dan helpt om te snappen wat er met je kweek aan de hand is. Daarom raden we aan om even rustig te kijken en de symptomen die je ziet op te schrijven. Zo snap je beetje bij beetje wat er met je plant gebeurt.

Kom je er nog steeds niet helemaal uit, vraag dan andere kwekers om eens naar je kweek te kijken en je te helpen het probleem op te lossen.

Bekijk onze nieuwste artikelen...