Wiet decarboxyleren: wat het is en hoe je THC activeert

Decarboxyleren is wiet verwarmen zodat de cannabinoïden actief worden: de zure THCA in rauwe wiet verandert dan in THC, de stof waar je high van wordt. Zonder die stap doet rauwe wiet niks met je hoofd, hoe goed je oogst ook was. Bij een joint of een vaporizer gaat het vanzelf; voor edibles moet je het zelf doen.

Maar waarom is dat zo? En wat is er nodig om wiet het bekende effect te laten geven?

Waar draait het om? Gedecarboxyleerde wiet

Gedecarboxyleerde THCA wordt THC, de stof die zorgt voor het psychoactieve, opwekkende effect van wiet. Rook of verdamp je wiet, dan decarboxyleert hij automatisch door de hitte van je brandende joint of van je vaporizer.

THC zit in rauwe wiet dus in zijn zure vorm, en heeft na het drogen warmte nodig om actief en psychoactief te worden. Zo komen we bij dat woord dat niet lekker uit je mond rolt: decarboxyleren.

Wat is decarboxylatie?

Je kunt zeggen dat decarboxylatie de reactie is die in wiet plaatsvindt als je de cannabinoïden met warmte activeert. En wat gebeurt er precies tijdens die reactie?

Decarboxyleren is cruciaal om de psychoactieve stoffen in wiet- en hennepplanten te activeren. Bij wiet die je rookt, gaat dat vanzelf: de vlam doet het werk. Maar voor edibles, tincturen en zalven is het een preciezer proces dat al eerder in de bereiding gebeurt.

Decarboxyleren betekent dat je wiet of hennep verwarmt om de cannabinoïden in de toppen, het knipsel, de bladeren of de kief te activeren. Zo kun je de unieke, bedwelmende effecten van de plant ervaren dankzij de actieve stoffen.

Wat gebeurt er als je wiet decarboxyleert?

Decarboxyleren gaat vooral over de cannabinoïdezuren, ook wel inactieve cannabinoïden genoemd, die in de trichomen van de plant zitten. Trichomen vind je vooral op de toppen, maar in kleinere hoeveelheden ook op bladeren en stengels.

Als je wiet verwarmt, verandert de molecuulstructuur van die cannabinoïdezuren. Ze raken een carboxylgroep (-COOH) kwijt als koolstofdioxide, terwijl er een waterstofatoom achterblijft.

Het chemische proces: zo werkt het, ook bij CBD

Cannabinoïdezuren hebben 22 koolstofatomen, 30 waterstofatomen en vier zuurstofatomen. De carboxylgroep die verdwijnt, gaat eraf als één koolstofatoom en twee zuurstofatomen (CO2). Is die groep weg, dan wordt de molecuulmassa van bijvoorbeeld THCA ongeveer 12 procent lager en verandert het in actieve THC.

Zodra ze actief zijn, gaan de cannabinoïden een wisselwerking aan met het endocannabinoïdesysteem (ECS), een netwerk van cannabinoïdereceptoren door je hele lichaam, ook in het centrale en perifere zenuwstelsel. Een handvol grote en kleine cannabinoïden geeft verschillende effecten, van euforie tot ontspanning.

Hoe decarboxyleer je wiet?

Voordat je gaat decarboxyleren, moet je de wiet eerst in kleine stukjes malen met een grinder of iets vergelijkbaars.

Decarboxyleren vraagt temperatuur en tijd: een bepaalde warmte gedurende een bepaalde tijd. Er is niet één vast recept, ook niet voor CBD. Wat we je wel aanraden: gebruik een zo laag mogelijke temperatuur, zodat je zoveel mogelijk terpenen en cannabinoïden behoudt, en in de beste kwaliteit. 

De beste manier is in de oven: 45 tot 50 minuten op 105 °C. Hoe heet het precies moet, hangt wel af van de wiet die je hebt.

Het kan ook sneller: in 30 minuten, met de temperatuur op maximaal 120 °C.

Wiet decarboxyleren in de oven, stap voor stap

• Pak een bakplaat en leg er een vel bakpapier op
• Verdeel de gemalen wiet erover in een dunne laag, zo gelijkmatig mogelijk
• Verwarm de oven voor op 105 °C
• Is de oven op temperatuur, zet de bakplaat met de gemalen wiet erin
• Wacht 45 tot 50 minuten
• Haal je geactiveerde wiet eruit

Andere manieren om wiet te decarboxyleren:

Decarboxyleren in de magnetron

Sommige gebruikers vinden dit de beste methode, omdat het snel gaat. Toch moet je opletten, want het kan veel van de stoffen die je juist wilt houden afbreken.

Het voordeel van deze methode is volgens de liefhebbers dat je minder kans hebt om je wiet te verbranden dan in de oven. Zo doe je het:

• Maal de wiet fijn
• Leg hem op een bord
• Zet het bord met de gemalen wiet in de magnetron
• Verwarm het 3 minuten op middelhoog vermogen.
• Haal je wiet eruit: klaar en gedecarboxyleerd.

Wiet decarboxyleren au bain-marie

Deze methode wordt minder vaak gebruikt, maar is niet moeilijk. Om je wiet au bain-marie te decarboxyleren, moet je hem vacuüm verpakken en een uur laten „garen”:

• Breek de wiet in stukken zonder hem te malen; de stukjes mogen groter blijven.
• Doe de wiet in een zakje en sluit het met een vacuümmachine.
• Breng water aan de kook in een pan.
• Kookt het, zet het vuur dan lager tot het water rond 95 °C blijft.
• Leg het zakje in de pan.
• Wacht een uur. Let op: 95 °C ligt onder de zo’n 104 °C waarbij THCA volgens deze gids pas goed begint om te zetten, dus reken erop dat je wiet zo maar voor een deel gedecarboxyleerd is.

Moet je wiet altijd decarboxyleren?

Decarboxyleren is een belangrijke stap als je wiet wilt gebruiken, maar niet alle wiet hoeft gedecarboxyleerd te worden.
Niet-gedecarboxyleerde THCA wordt onderzocht op verschillende mogelijke gezondheidseffecten bij mensen; eerste onderzoek wijst onder meer op:

• Ontstekingsremmend
• Beschermend voor zenuwcellen
• Tegen misselijkheid
• Tegen epileptische aanvallen
• Luchtwegverwijdend
• Regulerend voor de stofwisseling
• Stressverlagend

Ook CBDA, uit de rauwe plant, wordt onderzocht op mogelijke effecten: tegen angst, ontstekingsremmend, pijnstillend, tegen misselijkheid en tegen epileptische aanvallen. Ga je wel decarboxyleren: de THCA in de trichomen begint bij ongeveer 104 °C om te zetten. Bij soorten met veel CBD begint de CBDA pas bij 118 °C te decarboxyleren, en het kan tot 90 minuten duren voordat dat helemaal klaar is.