Weterynaryjna medycyna kannabinoidowa: konopie u zwierząt od historii po dziś

Weterynaryjna medycyna kannabinoidowa (WMK, po hiszpańsku MVC) to raczkująca dziedzina, która bada użycie związków z konopi, głównie kannabidiolu (CBD), w leczeniu zwierząt i poprawie ich samopoczucia, na przykład przy bólu, stanach zapalnych czy lęku. Opiera się na tym, że zwierzęta, tak jak ludzie, mają układ endokannabinoidowy. Badania idą do przodu, ale wciąż są młode: zanim podasz cokolwiek swojemu zwierzakowi, pogadaj z weterynarzem.

W WMK najczęściej używa się medycznego oleju konopnego, przy całej gamie problemów u zwierząt: od łagodzenia bólu i stanów zapalnych po lęk i zaburzenia neurologiczne. Zwierzęta, tak jak ludzie, mają układ endokannabinoidowy (UEK), który reguluje wiele funkcji organizmu.

Kannabinoidy wchodzą w interakcję z tym układem i tak dają swoje działanie. W weterynarii używa się głównie produktów z CBD, bo nie działają psychoaktywnie, a ich profil bezpieczeństwa wydaje się korzystny.

Jeśli badania dalej pójdą w tę stronę, WMK może stać się cennym narzędziem do poprawy jakości życia naszych zwierzaków, z roślinnymi alternatywami przy różnych problemach zdrowotnych.

Medyczne konopie u zwierząt: przeszłość, teraźniejszość i przyszłość

Historia weterynaryjnej medycyny kannabinoidowej

Weterynaryjna medycyna kannabinoidowa ma długą historię, sięgającą kilku stuleci wstecz: konopie były stałym elementem weterynaryjnej farmakopei, zanim w latach 30. i 40. XX wieku nadeszła fala prohibicji.

Dr Ethan Russo, uznany farmakolog badający medyczne konopie, wywodzący się z rodziny weterynarzy, podkreślał historyczne znaczenie konopi w leczeniu zwierząt na niedawnych seminariach, m.in. Latynoamerykańskiego Stowarzyszenia Weterynaryjnej Medycyny Kannabinoidowej (AMVC Latam).

Indie

W Indiach konopiami leczono biegunkę u bydła, zwiększano mleczność krów i je uspokajano. U wołów dodawały energii i zwiększały wydolność w pracy.

Sir William Brooke O'Shaughnessy, uważany za ojca medycyny kannabinoidowej na Zachodzie, prowadził badania nad konopiami właśnie w Indiach. Zanim zaczął stosować je u ludzi, podawał je bezpańskim psom, żeby pokazać, że mają niską toksyczność.

Chiny

W Cesarstwie Chińskim konopi używano podobnie: na problemy z przewodem pokarmowym u zwierząt i jako środek przeciwdrgawkowy.

Europa

• Francja: olej z nasion konopi stosowano jako środek przeczyszczający u bydła i przy problemach skórnych u psów.
• Włochy: żywicę konopi siewnych stosowano przy kolkach u koni.
• Szkocja: ponieważ konopie dobrze sprawdzały się u ludzi (przeciwbólowo, rozkurczowo i nasennie), ich użycie upowszechniło się też w weterynarii.
• Anglia: weterynarze stosowali konopie przy astmie, drgawkach, kaszlu, zapaleniu pęcherza i tężcu.

Afryka Południowa

Konopiami leczono stany zapalne jelit i kaszel u koni, a także padaczkę u psów.

Stany Zjednoczone

• Uniwersytet Cornella: badano ich użycie przy zapaleniu pęcherza, tężcu i skuteczność w fazie pobudzenia azoturii, czyli wysiłkowej rabdomiolizy u koni.
• Uniwersytet Pensylwanii: przeprowadzono obszerne badanie przeciwbólowych, rozkurczowych i nasennych właściwości konopi.
• Uniwersytet Harvarda: według źródła obserwowano tam związek między podawaniem konopi a wyższą przeżywalnością pacjentów zakażonych tężcem; to dane historyczne, trudne dziś do sprawdzenia.

Teraźniejszość i przyszłość weterynaryjnej medycyny kannabinoidowej

Dziś WMK dalej się rozwija, a nowe badania pokazują potencjalne korzyści z kannabinoidów przy różnych schorzeniach zwierząt. Obecnie stawia się na związki takie jak CBD, które nie działa psychoaktywnie, a niektóre badania sugerują, że u zwierząt ma dobry profil bezpieczeństwa.

Przyszłość WMK zapowiada się na wyraźny wzrost, w miarę jak przybywa badań i powstają produkty przeznaczone specjalnie dla zwierząt. Popyt na naturalne i skuteczne terapie dalej rośnie, a to otwiera drzwi dla nowych zastosowań weterynaryjnej medycyny kannabinoidowej.

W miarę postępu badań i pojawiania się nowych produktów WMK może zmienić opiekę weterynaryjną i dać roślinne alternatywy, które poprawią jakość życia naszych zwierzaków.

Jak rozwijała się weterynaryjna medycyna kannabinoidowa

Historia i tło

Weterynaria mocno się zmieniła dzięki powrotowi badań i klinicznego stosowania konopi od lat 60. Przed okresem prohibicji konopie były powszechnie używanym narzędziem terapeutycznym w praktyce weterynaryjnej.

Pierwsze poważne badania nad konopiami w weterynarii dotyczyły jednak głównie przypadków zatruć konopiami u różnych zwierząt.

W tym samym czasie dr Rafael Mechoulam i jego zespół prowadzili pionierskie prace nad opisem działania układu endokannabinoidowego (UEK), a ten kamień milowy osiągnięto pod koniec XX wieku.

Lepsze zrozumienie UEK pozwoliło badaczom sprawdzać, jak konopie działają na organizmy i jak organizmy reagują na konopie, co otworzyło nowe drzwi w weterynarii.

Dziś i najnowsze postępy

W ciągu ostatnich 10 lat weterynaryjna medycyna kannabinoidowa mocno się rozwinęła. Zebrało się sporo danych, które przemawiają za formalnym stosowaniem konopi u pacjentów weterynaryjnych.

Na przykład badania takie jak praca Matthew E. Millera z 2018 roku rzuciły światło na różnice między układem endokannabinoidowym człowieka i psa, najczęstszego modelu klinicznego w weterynarii.

Miller ustalił, że rozmieszczenie receptorów kannabinoidowych u psów przypomina to u ludzi, ale u psów jest więcej receptorów typu 1 (CB1).

Ta większa wrażliwość psów na konopie wynika po części z dużej liczby receptorów CB1 w ich ośrodkowym układzie nerwowym, a po części z tego, jak psi organizm metabolizuje THC.

Konopie u psów i kotów: wyzwania i szanse

Mimo postępów weterynaryjna medycyna kannabinoidowa wciąż ma przed sobą poważne wyzwania w rozwoju i regulacjach. Brak jasnych przepisów w wielu krajach utrudnia bezpieczny dostęp do weterynaryjnych leków z konopi. Do tego na uczelniach mało się uczy weterynarzy o medycynie kannabinoidowej, co powiększa luki w wiedzy w zawodzie.

Są jednak też ciekawe szanse. Rosnący popyt na naturalne i skuteczne terapie napędza inwestycje i badania nad produktami z konopi dla zwierząt.

Do tego organizacje takie jak Kanadyjskie Stowarzyszenie Weterynaryjnej Medycyny Kannabinoidowej (CAVCM) i EndoVet prowadzą inicjatywy edukacyjne w tej dziedzinie, jak pierwszy certyfikowany kurs weterynaryjnej medycyny kannabinoidowej na Universidad Nacional de Colombia.

Podsumowanie: co medyczne konopie mogą dać zwierzętom

Rozwój weterynaryjnej medycyny kannabinoidowej to ciekawy krok naprzód w dbaniu o zdrowie zwierząt. Im dalej badamy terapeutyczne zastosowania konopi u zwierząt, tym ważniejsze jest uporządkowanie regulacji i edukacji, żeby te terapie były bezpieczne i skuteczne. I pamiętaj: THC dla psów i kotów może być toksyczne, więc nic na własną rękę, tylko z weterynarzem.