Wat is hasj? Het verschil met wiet, hoe het gemaakt wordt en hoe je het gebruikt

Wat is hasj?

Hasj is de hars van de cannabisplant, losgemaakt van de plant en samengeperst tot een blokje. Het wordt ook wel „hash” genoemd (in Spaanstalige landen „chocolate”) en bevat flink veel THC (tetrahydrocannabinol), de stof waar je high van wordt. Het verschil met wiet: hasj bestaat uit de harskristallen (trichomen) die op het oppervlak van de plant zitten, die je eraf haalt en samenperst, terwijl wiet de gedroogde toppen zelf zijn.

Hasj geeft een effect dat lijkt op dat van wiet, met een euforisch en voldaan gevoel, maar het is sterker omdat er meer THC in zit. Slechte hasj kan wel flink wat troep bevatten, zoals aarde, henna, plastic en olie, of nog erger: dierenhaar of mest. Toch is hasj in het algemeen veel geconcentreerder dan de plant waar hij van komt.

Hoe wordt hasj gemaakt?

Hasj is een psychoactief middel dat je uit de hars van de cannabisplant haalt. Daarvoor doorloop je een paar vaste stappen. Zo gaat het:

1. De hars winnen: hasj komt van het oppervlak van de cannabisplant, waar de harskristallen zitten. Die kristallen bevatten veel THC, de belangrijkste psychoactieve stof in cannabis.
2. Scheiden en persen: heb je de hars verzameld, dan scheid je die van de rest van de plant en pers je hem tot compacte blokjes. Het is pure hars, en daarom is hasj sterker dan wiet: de THC-concentratie ligt veel hoger.
3. Koelen en zeven: je koelt het gedroogde plantmateriaal, zodat de hars makkelijk loslaat. Daarna zeef je het en vallen de kleine harskorreltjes door de zeef. Dat kun je een paar keer herhalen voor een hogere concentratie.
4. Vermalen en vormen: na het zeven wordt de hars tot poeder gemalen. Dat poeder wordt in vorm geperst tot een bruin blokje.

Hoe gebruik je hasj?

Hasj wordt vooral gerookt: in een joint, gemengd met tabak of wiet, of in een waterpijp of bong. Voor een joint kruimel je de hasj en meng je hem met tabak of wiet, en dan draai je hem. Een bong geeft een zachtere hijs: je legt de hasj in het kopje, steekt hem aan en inhaleert de rook via een buis, nadat die eerst door het water is gefilterd. Je kunt hasj ook verdampen in een vaporizer, die hem verwarmt op een lagere temperatuur dan verbranding, zodat je geen giftige verbrandingsstoffen binnenkrijgt. Minder gebruikelijk is hasj verwerken in eten, zoals edibles, of op je huid smeren als zalf. Bedenk wel dat hasj slecht kan zijn voor je gezondheid en op veel plekken illegaal is. In Nederland en België gelden eigen regels, dus gebruik het verstandig en ken de wet waar je bent.

Hoe maak je zelf hasj?

Er zijn ontelbaar veel manieren om hasj te maken. De oudste en makkelijkste is droog extraheren. Maar wat is hasj nou precies? Aan de ene kant heb je wiet: de gedroogde, onbewerkte toppen van de vrouwelijke cannabisplant. Aan de andere kant hasj: de hars van de vrouwelijke plant, die mechanisch of chemisch van de plant is gescheiden. Bij droge extractie doe je dat met al gedroogde toppen en zonder enig oplosmiddel.

Hoe maak je dan droge hasj van wiet? Wat heb je ervoor nodig? Dat lees je hieronder.

Wat heb je nodig om hasj te maken?

Traditioneel maak je hasj op een simpele manier: je schudt het plantmateriaal zodat de trichomen loslaten en vangt ze op met een filter of zeef.

Voor je eigen hasj kun je toppen gebruiken of je knipafval (harsige blaadjes en kleine topjes). Toppen leveren meer op dan knipafval, maar denk niet dat de kwaliteit veel minder is: ook van je trim kun je prima hasj maken.

Voordat je hasj maakt: wat moet je weten?

• Niet elke soort werkt hetzelfde of geeft hetzelfde resultaat: de ene levert meer op, de andere minder, en de kwaliteit van de hasj hangt ook af van hoe er gekweekt is. Zo zou wiet die op organische voeding is gekweekt een beter aroma hebben dan wiet op minerale voeding.
• Daarnaast bepalen omstandigheden als temperatuur en luchtvochtigheid de kleur, geur en het uiterlijk van je hasj, en dus de kwaliteit.
• Vries de gedroogde toppen of het knipafval dat je wilt gebruiken eerst in. Zo blijven cannabinoïden, terpenen en plantmateriaal beter bewaard en haal je meer op.

Om droog hars uit je wiet te halen, zijn er verschillende manieren en hulpmiddelen die het thuis heel makkelijk maken.

Hoe extraheer je droge hasj?

Met een grinder met pollenvak

De simpelste methode als je nog nooit hasj hebt gemaakt. Je hoeft je wiet alleen maar te malen in een grinder met een pollenzeef. Elke keer dat je je toppen maalt, vallen de harskliertjes door de zeef in een apart vakje van de grinder, waar je ze kunt uithalen wanneer je wilt.

Een grinder met pollenvak heeft één groot voordeel en één nadeel:

• Het voordeel: je hoeft er helemaal niks voor te doen. Door gewoon je wiettoppen te grinden, verzamel je vanzelf de zuiverste pollen.
• Het nadeel: het gaat heel langzaam. Je moet veel toppen malen voordat er een flinke hoeveelheid pollen in je grinder ligt.

Met een shaker

Een shaker, of pollenschudder, is een cilindervormig bakje met twee deksels en een zeef aan één kant. Door de eenvoud is dit voor iedereen een top manier om hasj te maken.

Zo doe je het:

• Verkruimel je wiet: met je handen of met de grinder.
  Doe de wiet daarna in het bakje en leg het minstens 1 uur in de vriezer. Hoe kouder, hoe beter, want dan laten de harskliertjes makkelijker los.
• Haal het bakje met wiet eruit en schud het ongeveer 5 minuten rustig heen en weer. Alleen schudden, verder niks. Open voorzichtig het deksel waar de hars zich verzamelt en haal de hars eruit.
• Herhaal dit zo vaak als je wilt. Let wel: elke ronde levert minder hasj op, en ook van mindere kwaliteit dan de eerste.

Met een pollenmachine

Heb je veel wiet of knipafval van het trimmen en drogen en wil je daar hasj van maken, dan kun je een pollenmachine gebruiken: een soort trommel die in één keer automatisch een flinke hoeveelheid hasj uit je materiaal haalt.

Met zo’n trommel voor droge pollen gaat het bijna hetzelfde als met een shaker. Zo pak je het aan:

• Pak je grinder en maal de wiet. Hij moet in elk geval verkruimeld zijn om er zoveel mogelijk uit te halen. Doe je dat niet, dan krijg je alleen de hars van de buitenste laag van de top.
• Doe de wiet in een zak, pot of ander bakje en leg hem minstens 1 uur in de vriezer. Hoe kouder, hoe beter. Leg de bevroren wiet daarna in het gaas van de machine en sluit het af.
• Zet de machine aan en laat de motor een paar minuten draaien. Hoe lang precies hangt af van de snelheid en de machine: elke fabrikant geeft eigen tijden op. Haal tot slot het gaas eruit en schraap de hasj van de opvangbak onderin. Je kunt dit zo vaak herhalen als je wilt voordat je het materiaal vervangt.

Hasj maken met droogijs (CO2)

Bij deze methode werk je met zeefzakken en droogijs.

Let op: droogijs is geen gewoon ijs van bevroren water. Het is bevroren CO2, oftewel koolstofdioxide. CO2 is geen vloeistof maar een gas, dus het maakt de harskliertjes niet nat. Het bevriest ze extreem, zodat je er heel veel hars uit haalt.

Naast droogijs gebruik je extractiezakken zoals die voor ice-o-lator (hasj met ijswater), om de pollen te scheiden van de toppen en het plantmateriaal. Verder heb je een grote, schone bak of ondergrond nodig om de pollen op te vangen.

Zo maak je thuis hasj met droogijs:

• Pak je grinder en verkruimel je toppen.
• Leg de wiet minstens 1 uur in de vriezer. Hoe kouder, hoe beter het resultaat.
• Zet een grote bak klaar om de pollen in op te vangen.
• Haal de wiet uit de vriezer en doe hem in de zeefzak.
• Doe het droogijs erbij met koude-bestendige handschoenen aan, en werk in een goed geventileerde ruimte: droogijs geeft CO2 af, en in een afgesloten ruimte kun je daardoor stikken.
• Heb je veel wiet, maak dan zoveel laagjes wiet en droogijs als nodig, zodat alles zo goed mogelijk verdeeld is.
• Sluit de bovenkant van de zak zodat er niks ontsnapt en begin rustig te schudden. Voor de beste kwaliteit schud je met zachte, korte tikken.
• Schraap de hasj tot slot bij elkaar met een pasje en herhaal als je wilt.